ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٦٦ - مقدس اردبيلى- احمد بن محمد
مفيد الدين- ميثم بن على
- در باب كنى بعنوان ابن ميثم خواهد آمد.
مقاتل بن سليمان- بن زيد بن ادرك
- رازى خراسانى بجلى، يا بلخى زيدى، و يا بترى عامى قارى محدّث مفسّر، مكنّى به ابو الحسن، از اكابر علماى تفسير و از اصحاب حضرت باقر و حضرت صادق ع بوده و قول او در كتب تفاسير منقول و از تأليفات او است:
١- تفسير الخمس مأة آية ٢- التفسير الكبير ٣- الجوابات فى القرآن ٤- القرائات ٥- متشابه القرآن ٦- الناسخ و المنسوخ ٧- نوادر التفسير و غير اينها. وفاتش در سال يكصد و پنجاهم هجرت واقع شد و شافعى گويد كه مردم در تفسير، عيال مقاتل هستند.
(كتب رجاليه)
مقانعى-
در اصطلاح رجالى اولى لقب على بن عباس، دويمى سعد بن ابى سعيد و موكول بدان علم شريف است:
مقبرى-
در اصطلاح رجالى اولى لقب على بن عباس، دويمى سعد بن ابى سعيد و موكول بدان علم شريف است:
مقبول قمى-
از شعراى عهد سلطان حسين ميرزا بايقرا ميباشد كه بهرات رحلت كرده و عاقبت در كاشان منزوى شد و هم در آنجا وفات يافت و از اشعار او است:
نه كسى كه بهر دردم رود و طبيب جويد |
نه كسى كه گر بميرم كفن غريب جويد |
|