ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦١ - ماهابادى- حسن بن على بن احمد بن على
ماوردى[١]
ماوردى- على بن محمد بن حبيب
- بصرىّ المولد، بغدادىّ المسكن و المدفن، ماوردىّ الشهرة، ابو الحسن الكنية، معتزلىّ الاصول، شافعىّ الفروع، از اكابر فقهاى شافعيّه ميباشد كه در فقه شافعى توسّعى وافى و تبحّرى كافى داشت، استاد خطيب بغدادى (متوفى بسال ٤٦٣ ه ق- تسج) و از تلامذه ابو حامد اسفرايينى سابق الذكر (متوفّى بسال ٤٠٦ ه ق- تو) بود كه در بغداد از وى تفقّه نموده و مدتى در اكثر بلاد قضاوت كرده و لقب اقضى القضاتى را داشت. در نزد ملوك ديالمه مقرّب و در مواقع مقتضى از طرف ايشان بسفارت و ايلچىگرى منصوب ميشد و امضا و معاهدات او را بموقع تنفيذ و قبول ميگذاردند. از تأليفات او است:
١- الاحكام السلطانية در امامت و خلافت و وزارت و قضاوت و ديگر قواعد شرعيه كه تماما ببيست باب مبوب بوده و در قاهره چاپ شده است ٢- الامثال و الحكم ٣- الحاوى الكبير در فقه شافعى كه بيست و سه مجلد بوده و در اثبات تبحر فقهى او برهانى قاطع ميباشد ٤- تفسير قرآن كه بتفسير ماوردى معروف است ٥- النكت و العيون در تفسير و غير اينها و از اشعار ماوردى است:
و فى الجهل قبل الموت موت لاهله |
فاجسادهم دون القبور قبور |
|
و ان امرء لم يحى بالعلم صدره |
فليس له حتى النشور نشور |
|