ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٦ - معول
معلم ثانى- محمد بن طرخان
- بعنوان فارابى نگارش يافته است.
معمائى- امير حسين بن محمد
- حسينى نيشابورى، معروف به معمائى از اجلّاى شعرا و اكابر عرفا و در طبقه حسين بن معين الدين ميبدى و نظائر وى، بسيار دقيق النظر و در فنون علوم عقليّه باخبر بود. در هرات استفادههاى بسيارى از عبد الرحمن جامى (متوفى بسال ٨٩٨ ه ق- ضصح) نمود و بالخصوص در فن معمّا مهارتى بىنهايت داشت و موافق آنچه ضمن شرح حال شرف الدين على يزدى نگارش داديم بر تمامى اهل اين فن تقدّم يافته و يگانه سبب اشتهار وى گرديد. ملوك و وزرا و اعيان و اكابر خراسان فرزندان خود را نزد او مىفرستادند كه همان رساله معمّاى مذكوره در شرح حال مزبور را از خود مؤلف ياد گرفته باشند. وفات امير حسين بسال نهصد و چهارم يا دوازدهم هجرت در هرات واقع گرديد و از بعض اشعارش ير مىآيد كه تخلّص شعرى او شفيعى بوده است. (سطر ٨ ص ٢٦٠ ت و غيره)
معمائى- على يزدى
- بعنوان شرف الدين على يزدى نگارش يافته است.
معمر-
يا در باب كنى بعنوان ابو الدنيا خواهد آمد.
معمر المغرب-
در باب كنى بعنوان ابو الدنيا خواهد آمد.
معمرى- (بر وزن مثنوى) محمد بن احمد
- نحوى، مكنّى به ابو العباس از مشايخ نحويّين و از تلامذه زجاج نحوى و در شعر نيز متوسط بوده و بعد از سيصد تمام هجرت درگذشت. (ص ١٧٤ ج ١٧ جم)
معمريه-
فرقهايست كه بعنوان يعمريه خواهد آمد.
معنى-
دويمى لقب رجالى احمد بن محمد، اولى هم سفيان بن خالد و تخلّص شعرى محمد مسيح هم هست كه بعنوان مسيحا مذكور شد.
معول-
دويمى لقب رجالى احمد بن محمد، اولى هم سفيان بن خالد و تخلّص شعرى محمد مسيح هم هست كه بعنوان مسيحا مذكور شد.