ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢٨ - مظفر الدين- شيرازى
هرچه در سبع المثانى منطوى است |
بسمله بر جمله طرّا محتوى است |
|
هرچه اندر بسمله شد مندرج |
حرف با برجمله آمد مندمج |
|
هرچه اندر با است انوار هدى |
كله فى نقطة هى تحت با |
|
شرح اين معنى بگويم با تو فاش |
جمع كن دل را و پرگنده مباش |
|
هرچه در عالم عيان و مظهر است |
جمله در انسان كامل مضمر است |
|
هست عالم چون كتاب مستبين |
كل ما فيه فى الانسان مبين |
|
ليس ذا الانسان جرم يصغر |
انطوى فيه الكتاب الاكبر |
|
سورة الحمد و صراط المستقيم |
نيست جز انسان كامل اى حكيم |
|
هركمالى كاملى اندر يقين |
مجتمع در شخص خير المرسلين |
|
چيست دانى معنى ختم الرّسل |
عقل اوّل روح اعظم امر كل |
|
حلقه اولى از اين خوش سلسله |
حرف اوّل از حروف بسمله |
|
تحت سرّ با است سرّ مختفى |
صورت آن نقطه آمد اى صفى |
|
چون نبىّ اعظم آمد حرف با |
سرّ او چه بود ولايت تحتها |
|
با است ظاهر نقطه باطن فى المرام |
با است ناطق نقطه صامت فى الكلام |
|
نقطه چه بود كل ما لا ينقسم |
وحدت آمد گشت كثرت منقسم |
|
صورت نقطه ولايت آمده |
معنى آن عين وحدت آمده |
|
زان سبب فرمود شاه اوليا |
رمز انى نقطة هى تحت با |
|
مرحبا آن تحت فوقانى مقام |
حبّذا آن عبد ربّانى مقام |
|