ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٥ - گل كار- ميرزا محمد
الرسائل ٣- اصول المذاهب بپارسى ٤- كشف المحجة ٥- منتهى الوصول ٦- هدايه المجاهدين و در سال هزار و سيصد و چهاردهم هجرت در كاظمين وفات يافت.
(مواضع متفرقه از ذريعة)
گلستانه- ميرزا محمد بن شاه ابو تراب
- بعنوان علاء الدين ميرزا محمد نگارش يافته است.
گلشنى- شيخ ابراهيم بن محمد بن ابراهيم بن شهاب الدين
- بردعى، از كبار مشايخ صوفيّه و پيران طريقت ميباشد كه اصلا و مولدا آذربايجانى، تخلّصا گلشنى، لقبا هيبتى، نسبا از طرف پدر به اوغوزآتا واضع لغت ترك و از جانب مادر بحضرت امير المؤمنين ع موصول بود. از ددهعمر روشنى تبريزى خليفه سيد يحيى خلوتى اخذ فيض و كمالات باطنيّه نمود، بحقائق علوم متنوعه عارف و مسندنشين ارشاد بود و سلسله گلشنيان از سلاسل عرفانى در مصر و تركيّه نيز بدو انتساب دارند.
علاوه بر اصول طريقت و عرفان در كلام و تفسير و حديث و علوم نقليّه نيز بصيرتى بسزا داشت، ديوانى عارفانه و قصيدهاى نظير قصيده تائيّه ابن فارض و بعضى منظومههاى عليحده از آثار وى ميباشد و كتابى معنوى نام كه حاوى چهل هزار بيت و مشتمل بر نكات و دقائق است در مقابل مثنوى ملّاى رومى نظم كرد و هنگاميكه شاه اسمعيل صفوى اعلان تشيّع داد گلشنى ترك وطن گفت و بمصر رفت، در قاهره اقامت كرد، در سال نهصد و بيست و ششم هجرت خانقاهى بنا نهاد و جماعتى زياد در مجلس وعظ او حضور مىيافتند و بسال نهصد و چهلم هجرت مطابق هزار و پانصد و سى و سيّم ميلادى در نود سالگى در مصر وفات يافت و جمله: مات قطب الزمان ابراهيم- ٩٤٠ مادّه تاريخ وفات او است.
(ص ٦٩٠ ج ٦ فع و ٨٠ ج ١ س و غيره)
گلكار- ميرزا محمد
- مشهور به گلكار و ناصر اصفهانى، ملقّب به درويش ناصر على، از عرفاى قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه از مريدان نور على شاه (متوفى بسال ١٢١٢ ه ق- غريب) بود، اغلب اوقات در بيرون شهر بسر ميبرد و كراماتى بدو منسوب دارند و از او است: