١- الجامع در لغت ٢- ما اغفله الخليل فى كتاب العين و ما ذكر انه مهمل و هو مستعمل و ما هو مستعمل و هو مهمل ٣- الموجز در نحو. سال وفاتش بدست نيامد و از كلمات بعضى از ادبا برميآيد كه مصاحب اخفش- سعيد بن مسعد (متوفى بسال ٣١٥ ه ق- شيه) بوده است.

(ص ١١٨ ف و سطر ٧ ص ٢١٦ ت)

كرمانى- محمد بن يوسف بن على‌

- بعنوان شمس الدين نگارش يافته است.

كرمانى- حاج محمد كريم خان‌

- ابن ابراهيم خان قاجار كرمانى، از علماى نامى اواخر قرن سيزدهم هجرت، از تلامذه سيد كاظم رشتى سابق الذكر و يا موافق آنچه از بعضى مسموع افتاد درس شيخ احمد احسائى سالف الترجمة را نيز ديده و رئيس و سر سلسله يك فرقه از طائفه شيخيّه (اتباع شيخ احمد مذكور) ميباشد كه بانتساب او حاج كريمخانى معروف هستند و گاهى ايشان را محض از راه تجليل و تبجيل آقائى نيز گويند. محمد حسن خان اعتماد السلطنة (كه مجملى از شرح حال او بهمين عنوان اعتماد السلطنة در مجلّد اوّل اين كتاب نگارش يافته و با صاحب ترجمه معاصر بوده است) در كتاب مآثر و آثار گويد: حاج محمد كريم خان كرمانى از كبراى علما معدود و در جميع فنون عقليّه و نقليّه دعوى استادى مينمود. از جماعت شيخيّه بعد از سيد كاظم رشتى گروهى بر وى گرويدند و او را ركن چهارم از اركان اصول عقائد خويش گرفتند.

سيد على محمد باب در تلفيقات مضحكه خود كه نامش را بيان گذارده و سفاهت خويشتن را برهان نهاده خواسته است كه اين دانشمند را فريب دهد در شأنش گفته: ان الكريم كان فى الكرمان كريما. زمانى كه اين عالم جليل بطهران آمد بحكم اعليحضرت همايونى‌

- مخالفى نشنيده‌ايم بكسر اول ميباشد، لكن در مراصد گويد كه گاهى اول آن مكسور ميشود و مفتوح بودن آن معروف بصحت است. بهرصورت يكى از ايالات مشهور ايران است كه برديهات و بلادى مشتمل بوده و مركز آن نيز بهمين اسم كرمان موسوم ميباشد. همين نسبت كرمانى در اصطلاح رجالى لقب بكر، حسن، على بن حسنويه، محمد بن حسن، محمد بن يوسف و بعضى ديگر بوده و در اينجا بعضى از اكابر معروف بهمين نسبت را تذكر ميدهد.