ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧ - كركى- سيد حسن بن سيد جعفر بن سيد فخر الدين
و مذمومين ايشان را مينگارند اصلا تعرّضى بشرح حال معروف كرخى نشده و مدحا يا قدحا تصريحا يا تلويحا نامى از او مذكور نداشتهاند اينك سمت دربانى او نسبت بحضرت رضا ع بلكه از اصحاب آن حضرت بودن او محلّ ترديد و نظر بوده و بسيار مستبعد مينمايد.
علّامه مجلسى هم در كتاب عين الحيات خود بهمين جهت و چند دليل ديگر سمت دربانى او را نسبت بحضرت رضا ع شديدا انكار كرده است و تحقيق زايد و صحّت و سقم ملاقات وى با حضرت صادق ع و بعضى مزاياى احوال معروف، موكول بروضات الجنّات و تنقيح المقال و ديگر كتب معتمده مربوطه است و بالاجمال مسلم امامى مذهب عابد عارف بودن وى در نظر اين نگارنده دور از صحت نميباشد. وفات معروف در دوّيم يا هشتم محرّم سال دويست تمام يا دويست و دويم يا ششم هجرى در بغداد واقع شد و بنابر اوّل، هريك از سه جمله زبده آفاق- ٢٠٠ و زبده اصفيا- ٢٠٠ و مصباح جهان- ٢٠٠ و بنابر دويّمى كلمه رب- ٢٠٢ و جمله: قطب اكمل- ٢٠٢ و بنابر سيّمى جمله: قطب الدين- ٢٠٦ مادّه تاريخ او ميباشند. در مرض موت باو گفتند وصيّتى بكن گفت: وقتى كه مشرف بموت شدم پيراهن مرا صدقه بدهيد كه چنانچه بدنيا عريان آمدهام عريان رفته باشم.
(ص ٢٢٤ هب و ٧٥٥ ت و ٢٢٤ ج ٢ كا و ٦١ ج ١ لر و ١٩٩ ج ١٣ تاريخ بغداد و غيره)
كردويه-
ابو الحسن يا ابو الحسين در گاف پارسى خواهد آمد.
كردين-
بضم اوّل لقب رجالى مسمع بن عبد الملك است.
كرزى-
لقب رجالى سليمان و غيره و رجوع به كوزى نمايند.
كركى[١]
كركى- سيد حسن بن سيد جعفر بن سيد فخر الدين
- اعرجى حسينى موسوى كركى عاملى، از اكابر علماى اماميّه قرن دهم هجرت و از اساتيد
[١]- كركى- منسوب است به كرك و آن بنوشته مراصد بر وزن عرش ديهى است در دامنه كوه لبنان و بر وزن قمر قلعه مستحكمى است از نواحى بلقا در طرف شام و در جايى ديگر ديدم*