ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠ - كاتب چلبى- مصطفى بن عبد اللّه
كاتب بغدادى- محمد بن حسن بن محمد بن على
- بعنوان بهاء الدين گذشته است.
كاتب بغدادى- محمد بن همام
- بعنوان اسكافى نگارش يافته است.
كاتب بلاذرى- احمد بن يحيى بن جابر
- بعنوان بلاذرى مذكور شد.
كاتب جرجرائى- احمد بن محمد بن احمد بن طرخان
- كندى جرجرائى، كاتب منشى، از ثقات شيعه كه صحيح السماع بوده و مؤلف كتاب ايمان ابيطالب ميباشد و معاصر و صديقش نجاشى (متوفى بسال ٤٥٠ ه ق- تن) بعد از توصيف او باوصاف مذكوره گويد كه بدست شخصى معروف بابن العباس محض بزعم علوى بودن او مقتول گرديد.
صحيح السماع در اصطلاح رجالى عبارت از كسى است كه فقط از ثقه روايت كرده و يا از كسى روايت ميكند كه او از غير ثقه روايت نمكيند. جرجرائى بفتح هردو جيم منسوب به شهر جرجرا نامى است ما بين واسط و بغداد از توابع نهروان كه آن هم مثل اكثر بلاد ديگر نهروان خراب شده است. (كتب رجاليه)
كاتب جزرى- نصر اللّه بن ابى الكرم
- در باب كنى بعنوان ابن الاثير خواهد آمد.
كاتب جوينى- حسن بن على
- بعنوان جوينى حسن نگارش يافته است.
كاتب چلبى- مصطفى بن عبد اللّه
- قسطنطينىّ المولد و المنشأ، حنفىّ المذهب، اشراقىّ المشرب، از مشاهير علماى عثمانيّه ميباشد كه بين العلماء به كاتب چلبى معروف، بين اهل ديوان بخليفه و حاجى خليفه مشهور، گاهى در كلمات بعضى از اجلّه به فاضل قسطنطينى موصوف، جامع معقول و منقول و مورّخى است خبير متتبّع اديب بصير.
شرح حال اجمالى وى آنكه در ذيقعده سال هزار و هفدهم هجرت متولد شد، در پنج و شش سالگى قرآن مجيد و مقدمه جزريّه را كه در تجويد است اخذ كرد، پس تصريف و عوامل و اصول خط را فراگرفت، در چهارده سالگى داخل زمره سلحداريّه كه پدرش نيز در آن زمره بوده گرديد، قواعد حساب و ارقام و سياق را تكميل نمود، تا