ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٧٦ - مدينى- محمد بن ابى بكر
مدنى ثانى- نافع بن عبد الرحمن
- در تحت عنوان قراء سبعة مذكور گرديد.
مدنيان
- در اصطلاح علماى تجويد، نافع و ابو جعفر است چنانچه بصريان عبارت از يعقوب و ابو عمرو، كوفيون عبارت از عاصم و حمزة و كسائى و خلف، مكى عبارت از ابن كثير، حجازيون عبارت از ابن كثير و نافع و ابو جعفر، شامى عبارت از ابن عامر، عراقيون عبارت از دو نفر بصريان و چهار نفر كوفيّون مذكور بوده و شرح حال همه ايشان تحت عنوان قرّاء ثمانية و قرّاء سبعة و قرّاء عشرة نگارش يافته است.
(سطر ١٣ ص ٢٦٤ ت)
مدينى[١]
مدينى- محمد بن ابى بكر
- عمر بن ابى عيسى احمد بن عمر مدينى، اصفهانىّ المولد و المنشأ و المدفن، محدّث حافظ مشهور كه در حافظه و معرفت حديث وحيد عصر خود بوده و تأليفات بسيارى در علوم حديثيّه داشته است:
١- الانساب ٢- الزيادات ٣- المغيث و غير اينها. وفات او شب چهارشنبه نهم
- بدين روش فرق كردهاند كه در نسبت انسان بمدينه مدنى و در نسبت غير انسان بمدينه مثل طيور و غيره مدينى گويند. ظاهر بعضى از كلمات اجله آنكه در نسبت بمدينه مدنى و مدينى هردو صحيح و مستعمل بوده و فرقى ما بين آنها نميباشد و رجوع بعنوان مدينى هم نمايند. بهرحال لفظ مدنى در اصطلاح رجالى لقب ابراهيم بن ابى يحيى و جمعى ديگر است.
[١]- مدينى- ابن خلكان گويد كه مدنى بفتح اول و كسر ثانى، منسوب بمدينه اصفهان ميباشد پس از كتاب انساب سمعانى نقل كرده است كه در نسبت بچندى از بلاد متفرقه كه عبارتند از اصفهان و نسف و سمرقند و بخارا و مرو و نيشابور و مدينة المبارك در قزوين و مدينة الرسول ص مدينى و در آخرى غالبا مدنى گويند. بهرحال مدينى در اصطلاح رجالى لقب على بن عبد اللّه و بعضى ديگر است.
نگارنده گويد: لفظ مدينى بقرار مذكور در نسبت بمدينه است كه بنوشته مراصد نيز علاوه بر مدينة الرسول علم شخصى بخارا و سمرقند و چندين موضع ديگر ميباشد، اما در نسبت بمدين (بر وزن مقتل) كه نام شهر شعيب در شش منزلى تبوك است مدينى گويند (بر وزن مثنوى) و تعيين نسبت كه بكدام يك از مواضع مذكوره است موكول بقرائن ميباشد و رجوع بعنوان مدنى هم نمايند.