ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٢ - مسيح- ركن الدين، مسعود بن حكيم نظام الدين على
قبيله مذحج است.
مسمعى-
لقب رجالى عبد اللّه بن عبد الرحمن اصم و محمد بن عبد اللّه و غيره است.
مسندة الشام- امة العزيز بنت نجم الدين
- محدّث، از مشاهير محدّثان نسوان ميباشد كه از زينب بنت اسمعيل اخذ حديث كرد، از آن رو كه در بلاد شام در ترتيب اسناد احاديث و معرفت حال روات آنها متفرّد و بر تمامى معاصرين خود مقدّم بوده بهمين لقب اشتهار يافت و استاد او زينت را نيز مسندة الشام ميگفتهاند.
در خيرات حسان گويد زينب بنت اسمعيل معلّمه امّة العزيز بنت نجم الدين محدّث و اين زن محدّثهايست مشهور به مسندة الشام، از محدّث مشهور ابن عبد الدائم و ديگران اخذ حديث كرده و در محرّم سال هفتصد و پنجاهم يا اواخر ذيحجه چهل و نهم هجرت در زياده بر نود سالگى درگذشت و از معمّرين محدّثين بوده است.
(ص ٣٤ ج ١ و ٣٧ ج ٢ و ٨٧ ج ٣ خيرات حسان)
مسندة الشام- زينب بنت اسمعيل
- ضمن مسندة الشام فوق مذكور شد.
مسند الدنيا- سليمان بن احمد
- بعنوان طبرانى مذكور داشتيم.
مسوف-
لقب رجالى وهيب بن حفص است.
مسيح- ركن الدين، مسعود بن حكيم نظام الدين على
- كاشانى، معروف به ركناى كاشانى و حكيم ركناى كاشانى بنوشته قاموس الاعلام از مشاهير شعراى ايرانى ميباشد كه در طب و فلسفه و فنون حكمت يدى طولى داشته و مورد عنايات ملوكانه شاه عباس ماضى بود، عاقبت از شاه عباس رنجيدهخاطر شده و بهندوستان رفت، در آنجا مشمول مراحم اكبر شاه (٩٦٣- ١٠١٤ ه ق- ظسج- غيد) و پسرش جهانگير شاه (١٠١٤- ١٠٣٧ ه ق- غيد- غلز) گرديد، بعد از جلوس شاه جهان پسر جهانگير شاه استيذان نموده و در صد و پنج سالگى بزيارت مشهد مقدّس رضوى مشرّف گرديد، بعد از وفات شاه عباس باز بوطن خود برگشته و در سال يكهزار و شصت و ششم هجرت درگذشت و از او است: