ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٢ - ملك الشعرا- عبد المؤمن
اضافه نمايند و براى آن خرده هم كه در حدود پنج ساعت و چهل و نه دقيقه و شانزده ثانيه است تقريبا در هرچهار سال يك روز بنام كبيسه جلالى بعد از خمسه علاوه كنند.
در تاريخ فرسى نيز آن پنج روز را بنام خمسه فرسى معمولا در آخر آبانماه فرسى اضافه كرده و بعد از آن آذرماه را مىنويسند. امّا در تاريخ باستانى آن پنج روز را چنانچه معمول است در شماره ايّام ماهها مستهلك سازند چنانچه هريك از ششماه اوّلى را سى و يكروز حساب كند و هريك از پنج ماه غير اسفند را سى روز، اسفند را نيز بيست و نه روز گيرند و تقريبا در هرچهار سال، يكروز بنام كبيسه باستانى در آخر اسفند افزوده و آن را نيز سى روز حساب نمايند.
ناگفته نماند: در تاريخ فرسكسر مذكور شبانهروزى را كه تقريبا شش ساعت بود مثل تاريخ جلالى و تاريخ باستانى در هرچهار سال يكروز كبيسه ننمايند بلكه در مدت صد و بيست سال، آن خردهها را يك ماه اعتبار نموده و سال صد و بيستم را سيزده ماه حساب ميكردند و اين ماه زايد را در اوّل نوبت بعد از فروردين الحاق نموده و آنرا نيز فروردينماه ميگفتند و در نوبت دويم بعد از ارديبهشت و در نوبت سيّم بعد از خرداد و بدينطريق تا آخر و نامش را نيز بعد از هرماهى كه الحاق ميكردند باسم آن ماه ميناميدند.
اين مطلب قدرى دامنهدار است در اينجا بهمين مقدار كفايت كرده و بسط زايد را موكول بكتب مربوطه ميدارد. (قاموس الاعلام و متفرقه)
ملك الشعرا- ابو الفيض
- بعنوان فيضى نگارش يافته است.
ملك الشعرا- ابو المعالى
- بعنوان مجير الدين نگارش يافته است.
ملك الشعرا- حكيم زين الدين
- بعنوان ازرقى هروى نگارش دادهايم.
ملك الشعرا- رضا قلى خان
- بعنوان هدايت خواهد آمد.
ملك الشعرا- طالب مازندرانى
- بهمين عنوان نگارش يافته است.
ملك الشعرا- عبد المؤمن
- بعنوان شرف الدين شقروه مذكور شده است.