ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٢ - لاهيجى- ملا عبد الرزاق
ابو القاسم بن سيد حسين ميباشند يكنفر ديگر نيز بهمين اسم ذكر كرده و گويد: مولوى، سيد ابو القاسم بن حسين نقوى يزدى حائرى هندى، عالمى است فاضل و مؤلف كتاب تكليف المكلّفين (مذكور فوق) است و بعد از ذكر سه نفر موسوم بسيد ابو القاسم گويد كه ايشان موافق مداركى كه دستم بوده سه نفر ميباشند و الّا خودم شخصا بصاحبان آنها و مؤلفات ايشان اطّلاعى ندارم و محتمل است كه بملاحظه اشتراك در بعضى نسبتها بعضى از ايشان متّحد با ديگرى باشد (يعنى در واقع دو يا يكنفر بوده باشد) خصوصا كه يك تفسير لوامع التنزيل را بدو نفر نسبت دادهاند (كه بعيد است دو نفر تفسيرى بيك اسم داشته باشند) پس گويد لكن اشتراك در بعض نسبتها و همچنين اشتراك در اسم بعض مؤلّفات نيز دليل اتحاد و يكى بودن ايشان نميباشد، انتهى ملخصا. چنانچه ظاهر است صاحب اعيان الشيعة در حال ترديد مانده و اصلا نسبت بوحدت و تعدّد سيد ابو القاسم رضوى اظهار نظرى نكرده است، بالفرض در نظر او تعدّد و سه نفر بودن ايشان نيز ارجح باشد البته مدلول كلمات ذريعة كه اتّحاد و يكى بودن سيد ابو القاسم مؤلف تمامى تأليفات نوزدهگانه فوق ميباشد اتقن و امتن و شايان تأييد است.
(ص ١٠٩ ج ٨ عن و متفرقات ذريعة)
لاهورى- عبد الغفور
- ظاهرا همان عبد الغفور لارى است كه ضمن شرح حال عصام الدين ابراهيم مذكور داشتهايم و در قاموس الاعلام اشتباها لارى را تبديل بلاهورى داده است.
لاهيجى[١]
لاهيجى- ميرزا حسن
دوّيمى بعنوان فياض و اوّلى نيز كه پسر او است در ضمن آن نگارش يافته است.
لاهيجى- ملا عبد الرزاق
دوّيمى بعنوان فياض و اوّلى نيز كه پسر او است در ضمن آن نگارش يافته است.
[١]- لاهيجى- لاهج و لاهجان، بكسر حرف (ه) ناحيهايست از بلاد گيلان و هم شهرى است از آن ناحيه كه نهرى بزرگ از وسط آن جارى است و در مقام نسبت بحسب قاعده لاهجى و لاهجانى هردو صحيح و لكن اولى معروفتر ميباشد. بيشتر در ميان دو حرف ها و جيم حرف*