ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٤ - مخلص الدولة- مقلد بن نصر بن منقذ
عمر يا حذيفة يا عمرو بن مغيرة نيز چنانچه در محل خود اشاره نموديم بجهت درازى پايها لقب ذو الرمحين داشته است. (ص ٤١١ ج ١ كا)
مخزومى- محمد بن عبد اللّه
- رفاعى حسينى، ملقب به سراج الدين از اكابر قرن نهم هجرت و شيخ الاسلام وقت خود بوده و از تأليفات او است:
١- البيان فى تفسير القرآن ٢- جلاء القلب الحزين ٣- سلاح المؤمن فى الحديث ٤- صحاح الاخبار فى نسب السادة الفاطمية الاخيار كه در مصر چاپ شده است. وفات او در سال هشتصد و هشتاد و پنجم هجرى قمرى در نود و دوسالگى واقع گرديد.
(ص ١٧١٨ مط)
مخزومى- محمد بن عبد اللّه
- يا عبيد اللّه، بعنوان سلامى نگارش دادهايم.
مخفى- نور جهان بيگم
- دختر اعتماد الدولة، از مشاهير شعراى قرن يازدهم هجرى زنان هند ميباشد كه با استعداد فطرى و رمزگوئى و حاضرجوابى از زنان زمان خود ممتاز، اشعارش مشهور، تخلّصش كلمه مخفى و نخست زن شيرافكن از خوانين هند بود، بعد از قتل شيرافكن در اثر استعداد فطرى و مدد طالع فرخنده فال، بشرف همسرى جهانگير شاه (١٠١٥- ١٠٣٧ ه- غيه- غلز) نايل و طرف ميل مفرط شاه بود. وقتى در موقع رؤيت هلال شوال اين مصراع بزبان شاه آمد:
هلال عيد بر اوج فلك هويدا شد پس نور جهان بالبداهة گفت: كليد ميكده گم گشته بود پيدا شد و از نور جهان است:
دل بصورت ندهم ناشده سيرت معلوم |
بنده عشقم و هفتاد و دو ملّت معلوم |
|
زاهدا هول قيامت مفكن در دل ما |
هول هجران گذرانديم و قيامت معلوم |
|