ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٠ - ملكشاه- ابو الفتح جلال الدين بن آلب ارسلان
ملك الادباء- على بن احمد بن يحيى
- بعنوان مزيدى نگارش يافته است.
ملك الاطباء- ميرزا محمد تقى
- طبيب، شيرازىّ الاصل، تهرانىّ المسكن، معروف به ميرزا بابا و حاجى آقا بابا و حاجى ميرزا بابا، از اكابر اطبّاى اوائل قرن سيزدهم هجرى ميباشد كه عهد فتحعلى شاه و محمد شاه و ناصر الدين شاه از سلاطين قاجاريه را دريافته و بسيار محترمانه ميزيست، در تشخيص مرض كار بقراط ميكرد، در معالجه، دم عيسوى داشت، معالجات جديده طبّ فرنگى را كه در ايّام اقامت او در طهران تازه شيوع داشته شديدا انكار مينمود، جوهريّات و ادويّه جديده اروپائى را در معالجه و حفظ الصحة اصلا بكار نمىبرد و رساله جوهريه نامى هم در ردّ جوهريّات فرنگى و عدم جواز استعمال آنها بعربى تأليف داده است و نيز از آثار قلمى و تأليفات او است:
١- بحرانيه كه بمباحث بحران مرض متعلق بوده و معارضاتى را نيز كه در اين موضوع بين او و ميرزا محمد طبيب تنكابنى وقوع يافته نگاشته و با چند رساله ديگر طبى خود او در حال حياتش در تهران چاپ شده است ٢- تسهيل العلاج كه با رساله حفظ الصحه خودش در تهران چاپ شده است ٣- تعبيريه ٤- جوهريه كه مذكور شد ٥- حافظ الصحة كه اشاره شد ٦- سماويه در تفسير بعضى از آيات قرآنيه متعلقه بعلم نجوم ٧- شرح لغز شيخ بهائى كه باسم قانون نوشته است ٨- طاعونيه كه در طاعون سال هزار و دويست و چهل و هفتم هجرت بعربى تأليف داده است ٩- كوثريه ١٠- مفرق الهيضة و الوباء كه در فرق علائم اين دو مرض تأليف داده است ١١- منظومه طبيه ١٢- و بائيه صغيره ١٣- و بائيه كبيره. صاحبترجمه در آخر عمر خود در حاير شريف حسينى اقامت گزيد و هم در همان ارض اقدس در حدود هزار و دويست و نودم هجرت برحمت ايزدى نايل گرديد. (ص ٢٤٢ مر و متفرقات ذريعة)
ملك افضل-
شاهنشاه بن بدر جلالى در ضمن عنوان مستنصر باللّه مذكور شد.
ملك الحكما- محمد بن طرخان
- بعنوان فارابى مذكور شده است.
ملكشاه- ابو الفتح جلال الدين بن آلبارسلان
- سيّمين ملوك سلاجقه ايرانى و بزرگترين ايشان ميباشد كه بسال چهار صد و شصت و پنجم هجرت