ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢١ - مصنفك- مولى غلاء الدين، على بن مجد الدين محمد
و دويست و پنجاه و هفت) نوشته است و اين تاريخ با طبقه معاصرين مذكور فوق او كه از روضات الجنّات نقل شد منافات كلى دارد.
(ذريعة و فهرست كتابخانه و ص ٦٤٨ ت)
مصاحفى-
اولى لقب رجالى عبد الرحمن اشل و محمد بن سالم بن عبد الرحمن و بعضى ديگر، دويمى نيز محمد بن ابى جعفر است.
مصدرى-
اولى لقب رجالى عبد الرحمن اشل و محمد بن سالم بن عبد الرحمن و بعضى ديگر، دويمى نيز محمد بن ابى جعفر است.
مصرى-
در اصطلاح رجالى، لقب ابراهيم بن محمد، احمد بن محمد، اسود بن مسعود، جعفر بن محمد بن ابراهيم و جمعى ديگر و شرح حالشان موكول بدان علم است.
مصرى- شيخ محمد
- از كبار مشايخ خلوتيّه از فرق صوفيّه عثمانيّه ميباشد كه شعر هم مىگفته و به نيازى تخلّص مىكرد، در اصل از اهالى آناطولى بود، بجهت اينكه در مصر تحصيل علم و اخذ فنون طريقت كرده به مصرى شهرت يافت و در بعضى از اشعار خود آن را تخلّص شعرى هم نموده است.
عاقبت به بروسه تبعيد شد و هم در آنجا وفات يافت و از اشعار تركى عارفانه او است:
مشكلى چوخدور نيازينون بيريده كيم نيچون |
زاهدون آرتد قچه علمى زهدينه گلور كساد |
|