ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨٨ - مرعشى- سيد اسد اللّه
مرعشى- سيد احمد
- بن علوى مرعشى، معروف به ابن علوى، عالمى است فاضل نسّابه از علماى اوائل قرن ششم هجرت، در تشيّع غلو و افراط داشت، براى طلب علم و حديث بحجاز و عراق و خراسان و ماوراء النهر و بصره و خوزستان مسافرتها كرد، با ائمّه حديث ملاقات نموده و در آخر عمر در شهر سارى مازندران توطّن كرد تا بسال پانصد و سى و نهم هجرت در هفتاد و دو سالگى درگذشت.
(ص ٢٠٤ ج ١ نى و ٨٣ ج ١٠ عن)
مرعشى- سيد احمد بن محمد بن على
- موسوى مرعشى خراسانى، مكنّى به ابو الفضل، از اكابر علماى قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه حكيم متكلّم مفسّر محدّث، از تلامذه آقاى بهبهانى سابق الذكر، در سفر و حضر نديم فتحعليشاه قاجار بود. از صاحب حدائق و استاد مذكور خود اجازه روايت داشته و از تأليفات او است:
١- اغاثة اللهفان من ورطات النيران در مواعظ ٢- التهذيب در اخلاق ٣- شرح الفوائد الجديدة للبهبهانى ٤- شرح كفايه سبزوارى ٥- غنية المصلى در تعقيبات ٤- منهج السداد فى شرح الارشاد در سال هزار و دويست و سى و پنجم هجرت مسموما درگذشت.
(ص ٥٨٤ ج ١٥ عن)
مرعشى- ميرزا احمد بن ميرزا سيد مرتضى
- بعنوان نيازى خواهد آمد.
مرعشى- سيد اسد اللّه
- مشهور شاهمير حسينى مرعشى عالم فقيه متكلّم محدّث عابد زاهد شاعر از علماى عهد شاه تهماسب صفوى است
- و هريكى از ايشان به مرعشى موصوف و مجموع اين سلسله به: مرعشيون يا آل مرعش مشهور و ما نيز بعضى از ايشان را تذكر خواهيم داد و تشخيص اينكه مرعشى البلدة يا مرعشى النسب است موكول بقرائن و يا نظر خود ارباب رجوع بوده و شايد در بعض موارد مصرح باشد.
على الجملة ظاهر اكثر تراجم آنكه مرعشيه گفتن اين سلسله همانا بجهت انتساب بسيد على مرعش بن عبد اللّه مذكور است، لكن در تنقيح المقال ضمن شرح حال حسن بن حمزة بن على، از بعض كتابهاى شهيد اول نقل كرده كه مرعش، لقب يحيى بن على بن عبد اللّه، بوده و مرعشيه نيز بدو منتسب ميباشند. بارى لفظ مرعشى در اصطلاح رجالى لقب احمد بن حسن بن على و احمد بن علوى و بعضى ديگر است.