ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٥٩ - مفيد شيرازى- مفيد بن ميرزا محمد نبى
مفيد رازى-
ذيلا بعنوان مفيد عبد الجبّار و مفيد عبد الرحمن مذكور است.
مفيد شيرازى- مفيد بن ميرزا محمد نبى
- بن ميرزا محمد كاظم بن شيخ عبد النبى بن شيخ محمد مفيد بن شيخ حسين شيرازى كه همانا نام اصليش هم مفيد بوده و بجهت شبهه لقب بشرح حال اجمالى وى مىپردازد:
مفيد از اساتيد فرصت شيرازى سابق الذكر ميباشد كه در اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت از اكابر علماى عرفاى آن ديار بود و فرصت در كتاب آثار عجم فوائد بسيارى از تحقيقات او در نحو و صرف و لغت و حديث و تفسير و عرفان و غيره نقل كرده است.
در بدايت حال بتحصيل علوم صورى و معنوى اشتغال داشت، با عرفا و ارباب رياضت و اساتيد علوم ادبيّه و عربيّه و فقه و اصول و رياضيّات ملاقات و در عين حال مشغول رياضت بود، پس بكرمان رفته و در آنجا بتكميل رياضات پرداخت تا بچهل اربعين رسانيد، علاقه روحى را از عالم ناسوت گسسته و بملكوت اعلى پيوست، اخيرا بعد از زيارت حضرت ثامن الائمّة ع باز بشيراز برگشته و تا سه سال ديگر لببسته نشست، بيش از اندازه ضرورت اصلا سخنى نميگفت، عاقبت باصرار جمعى بتدريس فقه و اصول و تفسير و ادبيّات و كلام و حكمت پرداخت و با اين حال، صدمات بسيارى از جهّال زمان خود ديده و از تأليفات او است:
١- اصلاح الالفاظ در تبيين الفاظ عربيه ٢- حاشيه تفسير صافى ٣- سيد الكتب مشتمل بر آيات و اخبارى است كه لفظ سيد در آنها ذكر شده بعربى ٤- شرح حديث ام زرع كه در صحيح بخارى است ٥- شرح حديث كميل كه از حقيقت سؤال كرده (ما الحقيقة) ٦- شرح زيارت عاشورا ٧- شرح زيارت ناحيه ٨- ضياء القلوب در مصيبت ٩- عشره كامله در شرح ده حديث ١٠- كنز الجواهر در احوال ابى ذر ١١- گنج مراد و خزينه رشاد ١٢- نور اليقين فى شرح الاربعين و غير اينها.
در هريك از فقه و كلام منظومهاى دارد و در شعر نيز قريحه صافى داشته و بهردو زبان عربى و فارسى اشعار نغز و طرفه ميگفته است و در عربى به مفيد و در پارسى به داور تخلّص مىكرده و از او است: