ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٥ - مالقى- محمد بن معمر
١- رصف المبانى فى حروف المعانى ٢- شرح جزولية ٣- شرح مقرب ابن هشام و غير اينها. وفات او در ربيع الاخر سال هفتصد و دويم يا بيستم هجرت در شهر مريه از بلاد اندلس واقع گرديد. (كف و ص ١٩٤ ج ١ در ركامنه و سطر ٢٦ ص ٨٦ ت)
مالقى- احمد بن على بن محمد بن على
- مالقى انصارى نحوى لغوى قارى، معروف به فحام، مكنّى به ابو جعفر، از فضلاى قرن هفتم هجرت ميباشد كه احاديث بسيارى از ابن ابى الاحوص و ابن الطباع و جمعى ديگر روايت نموده است. وى در سال ششصد و چهل و پنجم هجرت با دعاى خود بموت فجأه درگذشت.
(سطر ٢٤ ص ٨٦ ت)
مالقى- حسن بن محمد
- انصارى، مكنّى به ابو على، معروف به ابن كسرى، از افاخم علماى لغت و عربيّه بوده و بعد از ششصد هجرت درگذشت.
(سطر ٣٠ ص ٨٦ ت)
مالقى- عبد الرحمن بن عبد اللّه
- بعنوان سهيلى نگارش دادهايم.
مالقى- غانم بن وليد بن عمر
- مالقى قرشى مخزومى نحوى، مكنّى به ابو مجد يا ابو محمد، از محقّقين اهل ادب قرن پنجم هجرت ميباشد، در زمان او اديب را منحصر بسه نفر ميدانستند غانم در مالقه، اعلم در اشبيليه، ابو مروان بن سراج در قرطبه لكن غانم بسبب معرفت طب و فقه و كلام و حديث نيز به دو نظير مذكور خود تقدّم داشته و سال وفاتش مضبوط نيست.
(ص ١٦٧ ج ١٦ جم و سطر ١٨ ص ٤٨ ت)
مالقى- محمد بن على بن محمد
- بعنوان شلوبين نگارش يافته است.
مالقى- محمد بن معمر
- لغوى، معروف به ابن اخت غانم، مكنّى به ابو عبد اللّه، از علماى قرن ششم هجرى مالقه ميباشد كه در اكثر علوم متداوله متفنّن و بالخصوص در لغت يدى طولى داشت، اكثر تأليفات او هم در آن علم شريف بوده و سال وفاتش بدست نيامد. (سطر ٢٥ ص ٨٦ ت)