- مصرى مازنى امامى، ملقّب به معين الدين يا معز الدين، مكنّى به ابو الحسن، عالمى است فاضل فقيه جليل، فتاوى او در باب مواريث فقه منقول و او نيز از اساتيد و مشايخ اجازه خواجه نصير طوسى بوده و از قاضى نعمان مصرى بسيار نقل ميكند و از تأليفات او است:

١- الاعتكافية ٢- الانوار المضيئة الكاشفة لاصداف الرسالة الشمسية ٣- التحرير در فقه چنانچه خواجه بدو نسبت داده و در كتاب فرائض نصيريّه نيز از آن نقل ميكند.

سال وفات او مضبوط نيست و بنا بنوشته ذريعة بحكم بعضى از قرائن خارجى وفات او پيش از سال ششصد و شصت و يكم هجرت بوده است. اينكه بعضى از معاصرين وفات او را در سال ششصد و نوزدهم هجرت نوشته‌اند اشتباه است كه موافق آنچه در روضات از رياض العلما نقل كرده اين سال، تاريخ اجازه او بخواجه است نه وفات او.

(ص ٣٠١ ت و ٢٤٣ هب و متفرقات ذريعة)

معين الدين- سيد على بن نصر

- بعنوان قاسم الانوار نگارش يافته است.

معين الدين- ملا محمد

- واعظ فراهى، ملقّب به معين الدين، پسر ملا شرف الدين حاج محمد فراهى، از علماى قرن دهم عهد سلطان حسين ميرزا بايقراى (متوفى بسال ٩١١ ه ق- ظيا) ميباشد كه زاهد و متّقى و منزوى، به مسكين يا ملا مسكين فراهى يا هروى و به معين يا ملا معين فراهى يا هروى معروف بود. پس از آنكه برادرش قاضى نظام الدين محمد در سال نهصد تمام هجرت وفات يافت اصرار تمام در قضاوتش داشتند لكن از كثرت ورع و تقوى امتناع ورزيد و در حدود چهل سال در ايّام جمعه در مسجد جامع هرات بوعظ و تذكير اشتغال داشته و از تأليفات او است:

١- بحر الدرر در تفسير كه چندين مجلد و عربى و فارسى است. در همين تفسير پس از آنكه نزول هل اتى درباره حضرت امير المؤمنين ع را از مفسرين نقل كرده در تفسير آيه شريفه‌ وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ‌ الخ گويد: على بسنان ملك دنيا گرفت و بسه نان ملك عقبى گرفت مسكين توئى كه نه سنان دارى و نه سه نان ٢- تفسير آيات قصص موسى ٣- تفسير سورة الفاتحة كه ذيلا بنام واضحه مذكور است ٤- تفسير سوره يوسف كه در ايران بنام احسن القصص چاپ‌