ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٦ - مجتهد- ميرزا احمد بن لطفعلى خان بن محمد صادق
مجاور-
لقب رجالى على بن عيسى است.
مجاهد- سيد محمد
- بعنوان صاحب مناهل نگارش دادهايم.
مجتبى- على بن احمد
- بعنوان انطاكى نگارش يافته است.
مجتهد[١]
مجتهد- ميرزا احمد بن لطفعلى خان بن محمد صادق
- آذربايجانى مغانى تبريزى، از اكابر علماى اماميّه اواسط قرن سيزدهم هجرى تبريز ميباشد كه نخست منشى دولت بوده و اخيرا از آن مقام رسمى منصرف و يكدل و يك جهت كمر همّت بتحصيل مراتب علميّه بست، براى انجام اين مرام مقدّس بعتبات عازم شد، در كربلاى معلّى حاضر حوزه آقاى سيد على صاحب رياض سالف الترجمة گرديده و بمقامى بس عالى رسيد، بعد از مراجعت بتبريز رياست علميّه بلامعارض بدو منتهى و سالها با كمال استقلال در ايفاى وظائف دينيّه و قضاى حوائج مردم و رفع ظلم از مظلومين و دادرسى ستمديدگان كه نخستين وظيفه بشريّت و انسانيّت است اهتمام تمام بكار برد، مساعى جميله او منظور نظر عموم و مورد تقدير علماى وقت بود و در نزد دولت و طبقات متنوعه ملت بسيار محترم ميزيست تا روز بيست و هفتم ماه رجب هزار و دويست و شصت و پنجم هجرى قمرى در تبريز وفات يافت، جنازه او بنجف اشرف نقل، در مقبره مخصوص خود مدفون و در روز وفات او تعطيل و تشييع عمومى شد. جمله باغ ارم جاى او- ١٢٦٥
[١]- مجتهد- در لغت عرب كسى را گويند كه در سر كارى كوشيده و در تحصيل آن بذل قدرت نمايد. در اصطلاح علماى دينيه فقيهى را گويند كه در استنباط احكام شرعيه از ادله و مدارك متداوله آنها بذل قدرت و طاقت كرده و اهتمام تمام بنمايد، يا خود كسى است كه قوه و ملكه اين استنباط را داشته باشد بشرحى كه در كتب اصوليه مبسوطا نگارش يافته است. بهرحال فتوى دادن در احكام شرعيه موقوف بنيل باين مقام مقدس بوده و علماى صاحب فتوى عموما داراى اين مقام عالى بودهاند و لكن بعضى از ايشان بالخصوص بهمين وصف معروف هستند كه بطور اجمال تذكر ميدهد.