ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٦ - مجد الدين- على بن حسن بن ابراهيم
كه در آخر هرقرنى مصدر خدمات مهم دينى بزرگى بودهاند بهمين صفت متّصف داشته و مجدّد آن قرنش شمارند. از ابو القاسم على بن حسين بن عساكر نقل است كه بعد از ذكر اين خبر گويد مجدّد دين و مذهب در سر قرن اول عمر بن عبد العزيز، در سر قرن دوم محمّد بن ادريس شافعى، سوم احمد بن سريج، چهارم ابو بكر باقلانى، پنجم ابو حامد غزالى، ششم فخر رازى است. كلام ابن اثير راجع بمجدّدين مذهب شيعه را نيز در شرح حال محمد بن يعقوب كلينى مذكور داشتيم. حاج ميرزا محمد حسن شيرازى آتى الذّكر را نيز ميرزاى مجدد گفتن، روى همين اصل ميباشد كه مجدّد مذهبى سر قرن سيزدهم هجرت بوده است. در نخبة المقال نيز مجلسى ثانى و آقاى بهبهانى سابق الذكر را مجدّد شمرده كه اوّلى مجدّد رأس قرن يازدهم و دوّيمى هم مجدّد رأس قرن دوازدهم بودهاند و در اصطلاح عرفانى در هر هزار سال يكنفر مجدّد آيد بشرحى كه در محل خود مذكور است.
مجدد الف ثانى- يا مجدّدى
- احمد سرهندى بعنوان فاروقى نگارش يافته است.
مجد الدولة- رستم بن فخر الدولة على
- از حكّام ديالمه بوده و در خاتمه باب كنى تحت عنوان آل بويه اشاره خواهد شد.
مجد الدين- احمد بن محمد
- بعنوان غزالى- احمد نگارش يافته است.
مجد الدين- اسعد بن ابى نصر
- بعنوان ميهنى خواهد آمد.
مجد الدين- عبد السلام بن عبد اللّه
- بعنوان شيخ الاسلام عبد السلام مذكور شده است.
مجد الدين- على بن حسن بن ابراهيم
- بن على بن جعفر بن محمد بن على بن حسن بن عيسى بن محمد بن عيسى بن على بن امام جعفر صادق ع، حلبى عريضى معروف به سيد مجد الدين حلبى، عالمى است فاضل جليل القدر از مشايخ محقّق حلّى (متوفى بسال ٦٧٦ ه ق- خعو) كه با دو يا سه واسطه از شيخ طوسى (متوفّى بسال ٤٦٠ ه ق- تس) روايت ميكند. سال وفاتش بدست نيامد و جدّ اعلايش على بن امام جعفر ع عريضى بطور خلاصه تحت عنوان عريضى نگارش يافته و باختلاف در قبر شريف او نيز در آنجا اشاره نموديم. (ملل و ص ٢٣٠ هب و كتب رجاليه)