ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٧ - مامقانى- حاج شيخ عبد اللّه بن محمد حسن بن ملا عبد اللّه
و اكابر و اوقات زيارت مخصوصه و نظائر اينها (كه از اندازه خارج و علاوه بر تضييع عمر گرانبها مخالف عادت و سليقه شخصى اشتغال دائمى شبانهروزى وى بوده) متألّم و افسرده خاطر گرديد، قضيه را باستاد درس سطحى فقهى خود شيخ حسن خراسانى ملقّب بميرزا، اظهار داشت، او نيز در مقام چارهجويى آن مطالعات محضه دائمى خستهكننده كه اغلب بجهت تعطيلات مذكوره مباحثه و مذاكره هم در بين نبوده است امر بتأليف و تصنيفش نمود كه مطالعه دائمى بالطبّع خستهكننده ميباشد برخلاف تحرير كه مشوّق بوده و رفع خستگى مينمايد. در مقام استشاره در موضوع تأليف نيز دستور داد كه از باب ديات فقه شروع نمايد كه بحكم تجربه هركه شروع بآن نمايد تأليفش انجامپذير گردد اينك صاحب ترجمة نيز حسب الارشاد استاد، در همان اوان كه جمادى الاخره سال هزار و سيصد و نهم هجرت بوده شروع بشرح باب ديات شرايع كرد و آن را به منتهى مقاصد الانام فى نكت شرايع الاسلام موسوم داشت و بعد از اتمام آن بتحرير باب نكاح پرداخت و در خلال اين احوال تأليف كتابى در اصول فقه را تصميم داد و در ظرف نه ماه كتابى با طرزى خوب و اسلوبى مرغوب در آن علم شريف تأليف نمود عكس حاج شيخ عبد اللّه مامقانى- ١٨