ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦١ - مختوم نيشابورى- امير مختوم
محيى السنة- حسين بن مسعود
- بعنوان بغوى نگارش يافته است.
مخارقى- لقب رجالى ابراهيم بن زياد
است كه در عنوان خارقى اشاره نموديم.
مختارى- سبزوارى، محمد بن محمد باقر
- بعنوان بهاء الدين اصفهانى نگارش دادهايم.
مختارى- عثمان بن محمد
- غزنوى، از شعراى نامى ايرانى ميباشد كه در شاعرى ماهر و از اقران و معاصرين حكيم سنائى و امير معزّى بود، با على بن محمد فتحى سابق الذكر معاشرت داشت، او نيز در كلمات اهل فنّ به حكيم موصوف و در بدايت حال به عثمان تخلّص مىنموده و عاقبت بمختارى تبديل داد.
درباره سلاجقه كرمان و سلطان ابراهيم غزنوى مدايح بسيارى گفته و ديوان او كه شماره ابياتش بنوشته مجمع الفصحا در حدود هشت هزار است شامل قصائد و غزليّات و تركيب و ترجيعبند و مثنوى و رباعيّات بوده و يك نسخه از آنكه شماره ابياتش در حدود هفت هزار و پانصد بيت است در كتابخانه مجلس طهران و يك نسخه هم كه در حدود سه هزار و ششصد بيت است بشماره ٣٧٤ و يك نسخه ديگر نيز كه در حدود سه هزار بيت بوده و ضميمه ديوان سيد حسين غزنوى است بشماره ١٨٥ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد طهران موجود است و از اشعار مختارى است:
روزگارى خوشتر است از شكر و عنبر ترا |
ياسمن در عنبر است و لاله در شكر ترا |
|
نسترن بر سنبل تو چيره گشت از بهر آنك |
سنبل آمد زير شمشاد سمنپرور ترا |
|