ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٦ - مشتاق- مير سيد على
مشايخ ثلاثة-
نيز در اصطلاح فقها بنوشته بعضى، عبارت از شيخ مفيد و سيد مرتضى و شيخ طوسى است لكن ظاهر موافق آنچه بعضى از اجلّه نيز تصريح كردهاند عبارت از كلينى و صدوق و شيخ طوسى اصحاب كتب اربعه است بلى در جائى كه لفظ ثلاثه بدون كلمه مشايخ استعمال شود مراد همان سه نفر اوّلى است و رجوع بعنوان ثلاثه هم نمايند.
مشايخ خمسه-
نيز در اصطلاح فقها عبارت از صدوقين و مشايخ ثلاثه است.
مشتاق- مير سيد على حسنى بن سيد على رضا
- بعنوان مدرس مذكور شد.
مشتاق- مير سيد على
- حسينى اصفهانى، از شعراى قرن دوازدهم هجرت ميباشد مدتها بسليقه متأخّرين شعر ميگفته و اخيرا از آن رويّه منصرف و بطرز متقدّمين و احياى اسلوب شعرى ايشان آغاز كرد، اكثر اشعار او رباعيّات و غزليّات بوده و معاصرين او آذر و صهبا و هاتف باستاديش معترف بودهاند. ديوان مرتبى در حدود شش هزار بيت داشته و دو نسخه خطّى از آنكه ابيات يكى در حدود سه هزار و ديگرى در حدود سه هزار و سيصد ميباشد و بشماره ٢٥٤ و ٢٥٥ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد طهران موجود و از اشعار او است:
صبر است علاج هجر، دانم |
اما چه كنم نمىتوانم |
|
مرغى نگشوده پر بشاخى |
صد باغ بغارت خزان رفت |
|
از رفتن همرهان صد افسوس |
تنها مانديم و كاروان رفت |
|
كس راه چمن نبست اما |
بيرون ز قفس نميتوان رفت |
|