ملك افضل احمد بن مستنصر، مكنّى به ابو القاسم، ملقّب به مستعلى را كه نوزده ساله بوده بعد از وفات مستنصر در جاى او نشانده و در همان روز وفات مستنصر بخلافت مستعلى بيعت بستند، مستعلى هم كه نهمين فاطميّون است در ديار مصر و شام متمكن اريكه خلافت شد. در عهد او حال فاطميّون رو بانحطاط گذاشت و طوائف اتراك و فرنگ بديشان تسلّط يافتند و بلاد شام را ما بين خودشان تقسيم كردند در سال نود و يكم انطاكيّه و در نود و دويم معرة النعمان و بيت المقدّس را متصرّف شده و در ظرف يكهفته جمعى وافر از مسلمين را در بيت المقدّس كشتند. در مسجد اقصى زياده بر هفده هزار نفر از ايشان را بقتل آورده و اوانى طلا و نقره بى‌حد و حساب خارج از وصف را از نزديكى صخره معلقه بيغما بردند. مسلمانان در تمامى بلاد اسلامى تحت فشار بودند و ملك افضل نيز بسيار مدبّر، صاحب رأى صائب و وزير عهد مستعلى نيز بوده تا آنكه روز سه‌شنبه هفدهم صفر چهارصد و نود و پنجم هجرت مستعلى در بيست سالگى درگذشت. نيز بدستيارى ملك افضل، بخلافت پسرش منصور بن احمد، مكنّى به ابو على، ملقب به آمر باحكام اللّه كه در آن اوان پنج ساله بوده بيعت شد. در عهد او نيز كه دهمين فاطميّين است ملك افضل وزير بالاستقلال و متصدى انجام امورات كشورى بود و آمر را از ارتكاب لعب و بازى كه باقتضاى صغر سنّ مرتكب ميبوده زجر و منع ميكرد، بهمين جهت كينه ملك افضل در دل آمر جاگير شد تا بعد از سنّ رشد و تفطّن، جمعى را بقتل وى تحريك نمود و در سلخ رمضان پانصد و پانزدهم هجرت در ساحل نيل بقتلش آوردند. پس ابو عبد اللّه محمد بن ابى شجاع فاتك بطايحى بوزارت منصوب گرديد، او را نيز در ماه رجب بيست و يكم با پنج برادرش كشته و اموالش را ضبط كردند. عاقبت در اثر بى‌تدبيرى و عياشى و متجاهر بلهو و لعب بودن آمر، بسيارى از بلاد اسلامى مسخر فرنگيان شد و صدمات طاقت‌فرسا بمسلمانان وارد آمد و بالاخره آمر در سيّم ذيقعده پانصد و بيست و چهارم از قاهره خارج و رهسپار مصر گرديد و بدست جمعى مسلّح كه در سر راه در كمين بوده‌اند مقتول شد و بجهت بلاعقب‌