ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٩٩ - مسبحى- محمد بن ابى القاسم عبيد اللّه
يا بيست و چهارم رمضان دويست و شصت و چهارم هجرت در مصر واقع شد و در قرب قبر امام شافعى مدفون گرديد. نام مزنى بنوشته احمد رفعت برخلاف تراجم ديگر اسحق بوده است.
(ص ١٠٣ ت و ٢٣٩ هب و ٧٤ ج ١ كا و ٢٩٨ ف و ٤٢٧٢ ج ٦ س و ١٥٧ ج ١ فع و غيره)
مزنى- على بن مفضل
- مكنّى به ابو الحسن، از اساتيد علم نحو ميباشد، تأليفاتى نافعه در نحو و صرف دارد و كتابى هم در علم بسمله نوشته است و شرحى ديگر بدست نيامد. (سطر ٢٧ ص ٤٨٤ ت)
مزنى- معن بن اوس
- از مخضرمين شعراى عرب ميباشد كه هردو زمان اسلام و جاهليّت را ديده و مدايح بسيارى در حق جمعى از اصحاب گفته است، بصحبت و تربيت دختران خود اهتمام تمام داشت، ديوان او در ليبسيك چاپ شده و در سال بيست و نهم هجرت درگذشت.
(ص ١٧٦٧ مط)
مزى- يوسف بن عبد الرحمن
- در باب كنى بعنوان ابو الحجاج خواهد آمد.
مزيدى- على بن احمد بن يحيى
- حلّى، ملقّب به رضى الدين، مكنّى به ابو الحسن، معروف به مزيدى فقيهى است اديب فاضل، از اكابر مشايخ و فقهاى اماميّه، از تلامذه علّامه حلّى و ابن داود صاحب رجال و نظائر ايشان بوده و از ايشان روايت نموده و نام او در اجازات علما مذكور و شهيد اوّل نيز از او روايت كرده و او را به ملك الادبا و عين الفضلا و غرة الفضلا و امام و علامه ميستايد. وفات او در غروب روز عرفه هفتصد و پنجاه و هفتم هجرت واقع و قبرش در نجف ميباشد. مزيدى منسوب به بطنى است از بطون بنى اسد كه از قديم الايّام بتشيّع معروف هستند.
(ص ٣٩٨ ت و ٢٣٩ هب)
مسبحى- محمد بن ابى القاسم عبيد اللّه
- يا عبد اللّه بن احمد بن اسمعيل بن عبد العزيز، كاتب، حرانى الاصل، مصرى المولد، ملقّب به