ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٩٧ - مزجد- احمد بن عمر بن محمد بن عبد الرحمن بن قاضى يوسف
و كراماتى بدو منسوب دارند. در جمادى الاولى سال نهصد و شصت و چهارم هجرى قمرى در شصت و هفت سالگى درگذشت. (ص ٢٥٦ نور سافر)
مزجد- احمد بن عمر بن محمد بن عبد الرحمن بن قاضى يوسف
- شافعىّ المذهب، زبيدىّ المولد و المسكن و المدفن، ابو السّرور الكنية، مزجد الشّهرة، شهاب الدّين اللّقب و گاهى به صفى الدين ملقّب، از مشاهير محقّقين و اكابر معتمدين فقهاى شافعيّه ميباشد كه شيخ الاسلام وقت خود، در كلمات بعضى از اجلّه به علامه زبيدى موصوف، در علوم اسلاميّه ادبيّه و فقهيّه و اصوليّه متبحّر و داراى فتاوى بسيار و مصنّفات سودمند بود.
ورع و جلالت وى مسلّم، در اكثر علوم متداوله از فقه و اصول و حديث و فرائض و غيره بر معاصرين خود مقدّم و مرجع استفاده جمعى وافر از اكابر بوده و قريحه شعريّهاش نيز عالى و روزى هشتاد بيت خوب با رعايت تمامى شرائط عروضيّه ميگفته است. در اوقات خستگى از مطالعات علميّه متداوله بمطالعه مقامات حريرى اشتغال مييافته و آن را طبق حلوا ميناميده است. مدتى هم در بلده عدن و زبيديّه از بلاد يمن با كمال عفت و ديانت سمت قاضى القضاتى را داشته و از مصنّفات او است:
١- تجريد الزوائد و تقريب الفرائد ٢- تحفة الطلاب ٣- العباب المحيط بمعظم نصوص الشافعى و الاصحاب در فقه كه اسمش مطابق مسمى، اكثر اقوال امام شافعى و اصحابش را جامع، نفاست آن مسلم كل و محل استفاده و اهتمام علما، ابو الحسن بكرى و احمد بن حجر هيثمى و جمعى ديگر شروح بسيارى بر آن نوشتهاند ٤- منظومة الارشاد كه حاوى پنجهزار و هشتصد و چهل بيت ميباشد و غير اينها.
اوقات مزجد كاملا مرتب بود چنانچه اواخر شب و اول روز بتدريس قرآن و بعد از آن تا ظهر به اوراد موظّفى خود و تفسير و فقه و قضاوت و حكومت على الترتيب مشغول ميشد و بعد از قيلوله بتاريخ و احياء العلوم و امثال آن اشتغال ميورزيد و بعد از نماز عصر نيز بقضاوت ميپرداخت. در ماه ربيع الثانى نهصد و سىام هجرى قمرى در هشتاد و سه