١- تاريخ طبرستان كه در پطرسبورگ چاپ و شرح حال ملوك طبرستان و سادات مرعشيه را حاوى و محل اعتماد اكثر مورخين است ٢- تاريخ گيلان و ديلم كه در رشت چاپ شده است. وفات سيد ظهير الدين در حدود نهصد تمام هجرت بوده چون كتاب اولى را تا سال هشتصد و هشتاد و يكم هجرت تأليف داده است. (ذريعة و اطلاعات متفرقه)

مرعشى- مير محمد حسين‌

- بن مير محمد على بعنوان شهرستانى نگارش داده‌ايم.

مرعشى- ميرزا محمد خليل‌

- يا سلطان خليل ميرزا حسينى مرعشىّ الاب، صفوىّ الامّ، پسر ميرزا داود يا محمد داود يا سلطان داود ميرزا ابن سيد محمد متولّى آستانه رضوى، از فضلاى اوائل قرن سيزدهم هجرى قمرى ميباشد كه فقيه فاضل اديب شاعر نسّابه بوده و حاشيه تحرير اقليدس و تفسير بيضاوى و مدارك و من لا يحضره الفقيه و شرح تذكره هيئت از تأليفات او است. اشهر از همه كتاب مجمع التواريخ او ميباشد كه وقايع هشتاد و هفت ساله ايران را از سال هزار و صد و بيستم (كه تاريخ شورش افاغنه غلزائى قندهار است) تا سال هزار و دويست و هفتم هجرى قمرى نگارش داده و در اين اواخر بسال هزار و سيصد و بيست و هشتم هجرى شمسى (شصت و هشتم هجرى قمرى) در طهران چاپ و يك نسخه از آن در كتابخانه سلطنتى برلين و يكى ديگر هم در كتابخانه ديوان هند لندن موجود است. وفات ميرزا محمد خليل در حدود سال هزار و دويست و بيستم هجرى در بلده بنگاله يا هوكلى از بلاد هند واقع شد و اعقابش در آن نواحى باقى است. مخفى نماند كه ميرزا محمد خليل از طرف پدر مرعشى و نسب او با سى واسطه بحضرت سجّاد ع موصول و از طرف مادر هم صفوى است چنانچه جدّش سيد محمد كه در سال هزار و صد و شصت و سيّم هجرى در عمر سى و پنج سالگى چهل روز در مشهد مقدّس رضوى سلطنت كرده و بشاه سليمان ثانى معروف بوده است از صلب ميرزا محمد داود و بطن شهربانو بگم دختر شاه سليمان اوّل صفوى بوجود آمده است.

(خود مجمع التواريخ فوق و اطلاعات متفرقه)

مرعشى- قاضى نور اللّه‌

- بعنوان صاحب مجالس المؤمنين مذكور داشتيم.

مخفى نماند كه موصوف به مرعشى از اكابر بسيار و در مطاوى‌