ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨٥ - مرسى- محمد بن عبد اللّه
لغت ٤- شرح الفصيح و غير اينها سال وفاتش بدست نيامد.
و اما اسكاف (كه بعربى كفشگر را گويند) عبارت از محمد بن عبد اللّه اديب لغوى نحوى، مكنّى به ابو عبد اللّه بوده و بعنوان خطيب اسكافى نگارش يافته است. مخفى نماند كه مرزوقى، غير از ابن المرزوق نحوى مشهور ميباشد كه اسمش محمد بن احمد بن محمد بن محمد بن ابى بكر بن مرزوق تلمسانى مالكى، كنيهاش ابو عبد اللّه، بسيار جليل القدر و از تلامذه خطيب دمشقى و ابو حيّان مشهور بوده است كه خطّى خوب داشت، اشعارش بسيار و شرح الاحكام الصغرى و شرح الشفا و شرح العمدة و شرح فروع ابن حاجب و غيره از تأليفات او است. خطبههاى او نيز كه در نهايت فصاحت و بلاغت ميباشد جمع و تدوين شده و در سال هفتصد و هشتاد و يك هجرى قمرى درگذشت.
(ص ٢٣٨ هب و ٢٧٤ ت و ٣٤ ج ٥ جم و ٧٣٦ ج ١ س)
مرزى-
لقب رجالى على بن احمد است كه از ابن داود روايت ميكند.
مرسى[١]
مرسى- احمد بن محمد بن احمد
- مكنّى به ابو العباس، اديب نحوى لغوى بوده و از تأليفات او است:
١- الاقتضاب كه شرح ادب الكاتب است ٢- شرح اصلاح ابن السكيت ٣- شرح الغريب و در حدود سال چهار صد و شصتم هجرت درگذشت. (ص ٦٩ ت)
مرسى- محمد بن عبد اللّه
- بن محمد بن ابى الفضل بن محمد شافعى، ملقّب به شرف الدين، مكنّى به ابو الفضل يا ابو عبد اللّه، اديب نحوى شاعر فقيه محدّث مفسّر، از اجلّاى قرن هفتم هجرت كه در اصول نحويّه و فنون شعريّه رنجها كشيده و هفتاد اعتراض متقن با برهان و بيّنه بر مفصّل زمخشرى داشت، بعد از سياحتهاى بسيارى بسال ششصد و بيست و چهارم هجرت در پنجاه و چهارسالگى بحلّه
[١]- مرسى- با دو فتحه منسوب به مرس ميباشد كه موضعى است نزديكى مدينه و بضم اول و سكون ثانى منسوب است بشهر مرسيه از بلاد اندلس و تشخيص اين دو نسبت موكول بقرائن است.