ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٥٦ - محيى الدين- عربى، محمد بن على بن محمد عربى بن احمد بن عبد اللّه
ابو عبد اللّه يا ابو بكر الكنية، طائى القبيلة، حاتمى النسب، محيى الدين الشهرة و اللّقب، و گاهى به شيخ اكبر ملقّب، بجهت انتساب بجدّش محمد كه لقب عربى داشته و يا حود كلمه عربى نام اصليش بوده به ابن العربى نيز معروف و به عربى ديگر معروفتر ميباشد كه تخفيفا لفظ ابن را نيز اندازند. از اركان سلسله عرفا و اقطاب ارباب مكاشفه و صفا و اكابر مشايخ صوفيّه، جامع علوم ظاهريّه و باطنيّه، بكثرت حافظه و ذكاوت و فصاحت و بلاغت و جودت قريحه شعرى معروف، تبحّر او در علم حروف نيز مشهور، جلالت و جامعيّت و تنوّع علمى او علاوه بر تصديق اهل طريقت از تأليفات طريفه او ظاهر و بتبحّر وى برهانى باهر ميباشد.
نخست فنون متنوعه را از مشاهير وقت فرا گرفته و شهرت بىنهايت يافت، در طريقت مريد شيخ ابو الحسن على بن جامع از خلفاى شيخ عبد القادر گيلانى فوق الذكر بوده و از دست وى خرقه پوشيد و نسبت طريقتى او را به معروف كرخى مىرسانند. بنقل مجالس المؤمنين، در باب سيصد و شصت و ششم فتوحات مكية، صفات حضرت صاحب الامر ع و علامات ظهور آن ولىّ عصر عجّل اللّه فرجه را موافق كتب علماى اماميّه نگارش داده و گفته است كه آن حضرت تمامى مذاهب را از روى زمين محو خواهد نمود، نام مباركش هم، همان نام مبارك حضرت رسالت ص و از فرزندان حضرت حسين بن على ع ميباشد. نيز از كتاب فتوحات محيى الدين نقل است كه بعد از بسط مقامات قطب گويد من بدين مقام قطبيّت نرسيدم مگر با تسنّن بسنن نبويّه و تأدّب بآداب دينيّه و غير از احمد بن حنبل كسى اين راه را نرفته و داخل اين باب نشده است چنانچه در تمامى عمر خود محض اينكه خربزه خوردن حضرت رسالت ص معلومش نشده بود آن ميوه را نچشيد. نيز گويد كه تعبّد باحكام دينيّه با رأى روا نيست عكس محيى الدين عربى- ٢٩