ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٥ - كاشف الغطاء- شيخ جعفر بن شيخ خضر بن شيخ يحيى
و يا بجز شرح قواعد و يكى از متون فقهيّه نبوده است. اين كتاب شريف بهترين معرّف مقامات عاليه علميّه مؤلف خود و حاكى از كثرت علم و فهم و جودت فكر و حسن سليقه و كثرت احاطه علميّه وى و حاوى اصول و فروع علوم دينيّه ميباشد. شيخ مرتضى انصارى سابق الذكر ميگفته كسى كه قواعد اصوليّه آن كتاب را متقن سازد مجتهد مسلّم ميباشد و خود كاشف الغطاء ميگفته است كه اگر تمامى كتب فقهيّه را بشويند من همه آنها را از طهارت تاديات از حفظ خاطر مينويسم. مخفى نماند كه شيخ جعفر بجهت همين كتاب كشف الغطاء بعنوان كاشف الغطاء شهرت يافت بلكه عنوان مشهورى اولاد و اعقاب وى هم گرديده كه هريك از ايشان را نيز به كاشف الغطاء متّصف دارند و گاهى مثل اين خانواده به آل كاشف الغطاء نيز موصوف ميدارند.
شيخ اكبر نزد سلاطين و ملوك و امرا و تمامى طبقات رعايا محترم و معظّم و مهابتى عظيم و مقبوليّت عامّه داشته و داراى مقام رياست علميّه اسلاميّه بلامعارض بود، با اينهمه صولت و هيبت و وقار و قدرت بسيار حليم و متواضع و در اعانت فقرا و ضعفا و دستگيرى مساكين و عجزه اهتمام تمام داشته و مساعى جميله بكار ميبرد، بسا بودى كه خودش بشخصه مباشرت مينمود و در ميان صفوف جماعت دامن خود را پهن كرده و وجوهات اعانه فقرا از مردم گرفته و بديشان ميداد و حكاياتى در اين باب دارد كه نقل آنها و همچنين ذكر كرامات منسوبه بدان عالم ربّانى موجب اطناب است.
وفات او بسال هزار و دويست و بيست و هفتم يا هشتم هجرت در نجف اشرف واقع شد و در محلّه عماره در مقبره مخصوص اين خانواده مدفون گرديد و قبر شريفش معروف و مزار مردم است. مخفى نماند كه بسيارى از اولاد و احفاد شيخ اكبر از اكابر علماى اماميّه و مصدر خدمات عاليه دينيّه بودهاند و شرح حال اجمالى بعضى از ايشان را ذيلا باندازه مساعدت وسائل موجوده ثبت اوراق مينمايد چنانچه شيخ احمد از آن جمله را فوقا نگارش داديم. شيخ جعفر علاوه بر مراتب عاليه علميّه از ادباى شعرا هم بوده و از او است: