گرديد تا بسال پانصد و چهارم هجرت در بغداد وفات يافت و در جوار شيخ ابو اسحق شيرازى مدفون شد. ولادت او نيز در سال چهارصد و پنجاهم هجرت در طبرستان بوده و از تأليفات او كتاب احكام القرآن است. (ص ٣٩٣٣ ج ٥ س و ٢٥ تذكرة النوادر)

كيدرى-

يا محمد بن حسين بعنوان قطب الدين كيدرى نگارش داديم.

كيذرى-

محمد بن حسين بعنوان قطب الدين كيدرى نگارش داديم.

كيسانيه-

بفتح اوّل، فرقه‌ايست از شيعه كه بامامت آخر الزمان جناب محمد بن حنفيّه معتقد بوده و اتباع و اصحاب غلام كيسان نام حضرت امير المؤمنين ع و يا مختار بن ابو عبيده ثقفى ميباشند كه لقب مختار و يا نام اصلى او هم كيسان بوده است. ايشان نيز بچندين شعبه ميباشد و اكثرشان گويند كه محمد بن حنفيّه امام چهارم بوده و نمرده و امام غايب مهدى منتظر هم او است كه در كوه رضوى (بر وزن صفرا) از جبال يمن يا مدينه غايب بوده و در آخر الزمان هم ظهور خواهد كرد و بسا باشد كه در ليالى جمعه در همان كوه اجتماع ميكنند و بعبادت اشتغال ميورزند. بعضى از ايشان گويند كه امام فقط دو نفر بوده و امامت بعد از حضرت امير المؤمنين ع بهمين پسرش رسيده و چنانچه مذكور شد نمرده و در آخر الزمان ظهور خواهد كرد و امام حسن و امام حسين هم نبوده‌اند بلكه مردمرا بسوى وى دعوت ميكرده‌اند. بعضى ديگر از ايشان معتقد هستند كه محمّد امام بوده و مرده و امامت باولاد او منتقل گرديده است. بعضى ديگر گويند كه محمد مرده و لكن مهدى آخر الزمان هم او است كه زنده شده و قيام و ظهور خواهد كرد. چنانچه در شرح حال سيد اسمعيل حميرى مذكور داشتيم او نيز نخست كيسانى مذهب بوده كه اخيرا موفق بتوبه نصوح گرديد و رجوع بدانجا نمايند.

بارى تمامى شعب مذكوره فرقه كيسانيّه منقرض گرديده‌اند، الحمد للّه. ناگفته نماند كه اقوال و اخبار در حق مختار مختلف و لكن اظهر شيعه امامى ممدوح بودن او بوده و بسط اين موضوع را موكول بكتب مربوطه ميدارد.

كيسكى-

لقب رجالى حسن بن تاج الدين، حسين بن حسن، شروانشاه بن حسن، على بن تاج الدين، محمد بن حسين و بعضى ديگر است.