ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٣ - كوشيار- ابو الحسن بن لبان
كوزى
- لقب رجالى سليمان بن سماعة، عاصم بن سليمان و غيرهما ميباشد و نسبت آن بكوز است كه نام يكى از بطون قبائل است و اينكه بعضى آن را تبديل بكرزى دادهاند (كه حرف دويّم آن بعوض واو، حرف راى بىنقطه باشد) اشتباه است.
كوسج- سهل بن سابور
- از مشاهير اطبّاى اوائل عهد عباسيان بود، بجهت ريش پهن و بزرگى كه داشته با ضد آن كوسج (كه معرّب كوسه است) شهرت يافت (برعكس نهند نام زنگى كافور) و از آن رو كه در اصل از اهالى خوزستان بوده به خوزى نيز معروف و در اوائل قرن سوم هجرت درگذشت. پسرش سابور بن سهل نيز بهمان جهت به خوزى مشهور و از اجلّاى اطبّاى عصر خود محسوب، در طبّ و بسيارى از علوم ديگر از پدرش برتر و محل توجه متوكّل عباسى و خلفاى ديگر بوده و از تأليفات او است:
١- ابدال الادوية ٢- اقرابادين كبير ٣- الرد على حنين فى الفرق بين الغذاء و الدواء المسهل ٤- قوى الاطعمة و مضارها و منافعها ٥- النوم و اليقظة. در سال دويست و پنجاه و پنجم هجرت درگذشت. (ص ١٣٤ و ١٤١ خع و ٢٤٧٠ و ٢٧٠٥ ج ٤ س)
كوشكنارى- شيخ عبد اللّه
- يا محمد رجوع بقطب الدين شيخ عبد اللّه نمايند.
كوشيار- ابو الحسن بن لبان
- جيلى باشهرى، از مشاهير منجّمين قرن پنجم هجرى ميباشد كه در سال چهارصد و پنجاه و نهم هجرت بناى رصد گذاشته و زيجى برآورد كه بنام خود او منسوب و به زيج كوشيار معروف است.
كتاب المدخل فى صناعة احكام النجوم كه يك نسخه از آن برقم ٢٠٦٩ در خزانه بانگى فور و چهار نسخه نيز در خزانه مصريّه موجود است از تأليفات او است. سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ١٥٨ تذكرة النوادر)
كوفى- كه منسوب بكوفه را گويند در اصطلاح رجالى لقب جمعى بسيار غير معدود و بالخصوص حسن بن على و ابو سمينه محمد بن على