?أمرهم ومن يعصِ الله ورسوله فقد ضلَّ ضلالا مبيناً?[١] ; هنگامى كه خدا و رسول او امرى داشتند ( كه مخالف نظر آنان بود ) ، هيچ زن و مرد با ايمانى نبايد به امر خودشان عمل كنند ، و هركس سر از فرمان خدا و پيغمبرش برتابد،بدون شك به گمراهى آشكارىگرفتار شده است.

در اين آيه به مقدم بودن «امر خدا و رسول او» بر «امر مردم» تأكيد و تصريح شده است . قرآن كريم معتقد است اين تقدم دقيقاً در راستاى منافع مردم است :

? وَاعلَموا أنَّ فيكُم رَسولُ اللهِ ، لَو يُطيعُكُم في كَثير مِنَ الأمرِ لَعَنِتُّم ? ;[٢] اى اهل ايمان اگر پيامبر در بسيارى از امور به نظر شما عمل مى كرد ، شما خود به زحمت مى افتاديد .[٣]

همچنين در آيه ى ديگرى،خداى متعال روشن مىسازدكه تبعيت از خواسته هاى نفس ،مساوى با هلاكت ونابودى است،و اين يعنى بطلان نظريه ى دموكراسى در قانون و ناكار آمدى آن در نجات بشر:?ولو اتّبع الحق أهواءهم لفسدت السماوات والأرض ومَن فيهنّ ?[٤];

اگرحق( خداى ) ازخواسته هاى آنان پيروىمىكرد،آسمانها و زمين و هر آن چه در آنها وجود دارد«نابود» مىشد.

[١]ـ الاحزاب : ٣٣/٣٦ .

[٢]ـ الحجرات : ٤٩/٧ .

[٣]ـ مرحوم علامه ى طباطبايى، در تفسير اين آيه مى فرمايد : «مضمون اين آيه آگاه كردن مؤمنين به اين حقيقت است كه خداوند متعال آنان را در راه رُشد قرار داده است و به همين جهت ايمان را در قلب هاى شان زينت داده و محبوب آنان قرار داده ، و كفر و فسق و سركشى از فرمان خدا را منفور دل آن ها قرار داده است ، پس بر مؤمنين لازم است فراموش نكنند كه در ميان آنان پيامبرى هست كه از جانب خداوند تأييد مى شود و هرگز به جاى راه رُشد و سعادت ، گام در راه تباهى نمى گذارد ، پس بر آنان است كه از فرامين او اطاعت كنند و هر چه را او مى خواهد آنان نيز بخواهند و هر آن چه را او انتخاب مى كند برگزينند و اصرار نورزند كه او از نظرها و خواسته هايشان پيروى كند كه اگر چنين كند ، مردم خود به زحمت افتاده و نابود مى شوند». الطباطبائى، [العلامة] سيد محمدحسين، الميزان فى تفسير القرآن ، اسماعيليان ، قم، ج ٢٦ ، ص ٣١٢ .

[٤]ـ المؤمنون: ٢٣/٧١.