بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢١٨ -           وضع ناگوار نظام هاى حكومتى مبتنى بر جور، ظلم و اختلاف

قرآن كريم هامان را نمونه ى جاه طلبان، قارون را نمونه ى مال پرستان و فرعون را نمونه ى طغيان گران معرفى كرده است. به علاوه اهل بيت(عليهم السلام)را به عنوان الگو و امام جامعه در مسايل تربيتى، اقتصادى، سياسى و عقيدتى تعيين كرده است.

روى كرد مسلمانان به ضد ارزش هايى كه در هامان، قارون و فرعون تصوير شده است و روى گرد آن ها از اهل بيت(عليهم السلام) كه الگو و امام جامعه در ارزش ها مى باشند خطرآفرين ترين و هلاك آورترين مسايلى مى باشد كه پس از رحلت پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله)دامن گير مسلمانان شد.

پيروان معاويه با حضرت على (عليه السلام) نبرد كردند. فرماندهان نظامى از حمايت امام حسن (عليه السلام) دست برداشتند و هزاران نفر كه با وجود علم به برحق بودن امام حسين (عليه السلام)شجاعت الحاق به او را نداشتند، خموشانه قتل عام كربلا را نظاره گر شدند.

علت عدم پذيرش دعوت پيامبران و شاهدان حقيقت از سوى هامان، قارون، فرعون، ابولهب و ابوجهل چيزى جز آلودگى و ناپاكى آنان نبود. آيا دليل ديگرى براى درگيرى هاى داخلى مسلمانان و خشونت به اهل بيت (عليهم السلام) وجود دارد؟ تاريخ نشان و گواه اين است كه تنها كسانى كه عارى از هر نوع آلودگى و پليدى هستند شاهدان واقعى حقيقت اند.

به همين دليل در مورد الگوهايى كه ناپاكى از آنان دور نشده و هيچ گاه پاك و منزه نخواهند شد هشدار داده شده است.

بحث و مجادله با وارثان و رهروان هامان، قارون و فرعون پايان پذير نيست، چرا كه آنان حقيقت را با وجود اثبات آن توسط پيامبران و معجزه هاى الهى نپذيرفته اند، به همين دليل در همين جا گفتگو و بحث خاتمه داده مى شود.