بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٣٤ -           ب) نوع حكومت

ب) نوع حكومت

از ديدگاه امام(رحمه الله) حكومت مورد نظر اسلام، با هيچ يك از حكومت هاى رايج در دنياى كنونى سنخيتى ندارد. نه استبدادى و ديكتاتورى است و نه دموكراتيك و نه هيچ نوع ديگر، بلكه حكومت ويژه اى است كه قابل مقايسه با هيچ حكومتى ديگر نيست. حكومت مورد نظر اسلام، «حكومت قانون الهى بر مردم» است.

«حكومت اسلامى هيچيك از انواع طرز حكومت هاى موجود نيست. مثلاً استبدادى نيست كه رئيس دولت مستبد و خود رأى باشد... و نه مطلقه بلكه مشروط است. البته نه مشروط به معناى متعارف فعلى آن كه تصويب قوانين تابع آراء اشخاص و اكثريت باشد. مشروط از اين جهت كه حكومت كنندگان در اجرا و اداره مقيّد به يك مجموعه شروط هستند كه در قرآن كريم و سنّت رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) معيّن گشته است. مجموعه شرط همان احكام و قوانين اسلام است كه بايد رعايت و اجرا شود. از اين جهت حكومت اسلامى حكومت قانون الهى بر مردم است.»[١]

«فرق اساسى حكومت اسلامى با حكومت هاى مشروطه سلطنتى و جمهورى در همين است: در اين كه نمايندگان مردم، يا شاه، در اين گونه رژيم ها به قانونگذارى مى پردازند; در صورتى كه قدرت قوّه مقنّنه و اختيار تشريع در اسلام به خداوند متعال اختصاص يافته است.[٢]قانونگذارى ندارد و هيچ قانونى جز حكم شارع را نمى توان به مورد اجرا گذاشت. به همين سبب، در حكومت اسلامى به جاى مجلس قانونگذارى كه يكى از سه دسته حكومت كنندگان را تشكيل مى دهد، مجلس برنامه ريزى وجود دارد.»[٣]