بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٠٨ -           ضرورت شناخت امامت

بخش اول: رهبرى ـ امامت

ضرورت شناخت امامت

امام مهدى (عج) راهنمايى كه از او به نام «امام عصر» و «صاحب زمان» ياد مى شود، در غيبت كبرى است. براى شناخت وى مى بايست امامت به معناى كلى را شناخت. پس شناخت امام مهدى (عج) قبل از هر چيز مستلزم شناخت امامت است.

امام شخصى است كه رهبرى آموزشى، تربيتى، اقتصادى، سياسى و عقيدتى جامعه به عهده ى اوست. با توجه به امامت مى توان سخنرانى ها، مقاله ها، رهيافت ها و عمل كردها را با محتواى مختلف، چه در جامعه هاى مسلمان و چه غير مسلمان، شنيد، خواند و نظاره كرد. گفتگو بين صاحبان رأى هاى مذهبى مختلف يكى از ضروريت هاى دنياى امروز به عنوان جامعه ى واحد مى باشد. آن گاه چنين گفتگوهايى در بين پيروان اسلام به عنوان «يك امت» ـ كه در مقابل دشمنانى كه از همه سو آن ها را احاطه كرده و بىوقفه به آن ها حمله ور مى شوند، در هم شكسته و ضعيف شده اند ـ اصلى ترين نياز هر كسى است كه ادعاى مسلمانى دارد .

كسانى كه دانسته ها را تنها بر اساس معيارهاى شخصى خود مى سنجند، پذيراى فريب شده اند. افرادى كه پندار جامعيت علمى را در خود مى پرورانند خود را مى فريبند. هيچ فردى از افراد عادى بشر نمى تواند به شناخت كامل و قطعى برسد و بهترين شكل شناخت بشرى همواره قابل تغيير و تحول خواهد بود و لااقل رو به سوى كمال دارد و مقايسه ى دانسته ها با ديگر انديشه ها لازم مى باشد.

گفتگو پيش شرط تغيير و ارتقاى دانسته ها است. به اين طريق مى توان اعتقاد به الگوهاى دروغينى را كه آينده ى فرد و اجتماع را تيره و تاركرده اند، به جهت حيات كامل اسلامى و آموزه هاى آن تغيير داد.در اينصورت دغل بازى وفريب به وسيله ى الفاظ اخلاقى و مؤدبانه وتظاهر به فروتنى و تواضعِ آميخته با طمع و باورهاى بى اساس، از بين خواهد رفت.

حقيقت را نمى توان تحميل كرد، تنها مى توان آن را پذيرفت. دست آويزى و فراخوانى حريصانه و خودخواهانه به آن گمراه كننده و خطرناك خواهد بود.