در فصل قبل با استفاده از روايت ها وضعيت اجتماعات قبل از ظهور توصيف شد. مصلح جهانى در چنين موقعيت بحرانى قيام مى كند و در صدد اصلاح جامعه و نهادهاى اجتماعى بر مى آيد. مهم ترين و اصلى ترين ويژگى جامعه ى آرمانى پايان تاريخ، ايجاد قسط و عدل است هم چنان كه مهم ترين ويژگى جامعه ى غير آرمانى وجود ظلم و جور است. در ده ها روايت آمده است: «يَملأ الارض عدلاً و قسطاً كما مُلئت ظلماً و جوراً». براى ايجاد چنين جامعه اى هم از ابزار قدرت كمك مى گيرد و هم از ياران آهنين بهره مند است و هم آن كه از علم الهى و غيبى امامت مدد مى جويد.

معصومين (عليهم السلام) تأكيد دارند كه او با شمشير قيام خواهد كرد و در سايه ى شمشير ريشه ظلم و ستم را خشك خواهد كرد و آن را از سنت جدش رسول خدا (صلى الله عليه وآله)مى دانند: « و اما سنة جدّه المصطفى محمد (صلى الله عليه وآله) فخروجه بالسيف».[١] او در اين كار نه نرمى و ملاطفت به خرج مى دهد و نه آن كه از تاكتيك تقيه كمك مى گيرد و حتى توبه ى احدى را هم نمى پذيرد.[٢] هديه ى او به بعضى از قبيله ها و افراد شمشير است و مرگ زير سايه ى شمشير.[٣]

بشر زير سايه ى پيشرفت علم به ادوات جنگى بسيار پيشرفته اى دست يافته است كه ابزارهاى جنگى نيمه پيشرفته و قديمى كارايى خود را از دست داده اند و هيچ ارتشى بوسيله ى آن به پيروزى ولو اندك نيز دست نخواهد يافت. اما چگونه مى توان پذيرفت كه مصلح جهانى در كنار جنگ الكترونيكى و فوق مدرن با شمشير قيام كند و در اين قيام پيروز شود؟ شايد بتوان گفت كه ملاك قدرت و پيروزى اعراب در آن عصر شمشير بوده و پيشرفته ترين سلاح آن ها همين شمشير بوده است. لذا شايد مراد امامان معصوم از «شمشير» قدرت نظامى باشد. چه اين كه جامعه ى آرمانى هرگز به آسانى شكل نخواهد گرفت . مطابق روايت ها اين امر فقط با شمشير و مرگ ايجاد خواهد شد و اگر به آسانى با اندك سختى تحقق مى يافت براى رسول خدا محقق مى شد. حتى معصوم (عليه السلام) بارها قسم ياد مى كند كه به آسانى تحقق نمى يابد.[٤]

مصلح جهانى در سايه ى قدرت و حكمت جامعه اى را شكل مى دهد كه عدل همه جاى آن را فرا گرفته و از ظلم، كفر، نفاق و شرك اثرى در آن نيست و هر نوع بدعت و گمراهى را از بين مى برد[٥] و گستره ى عدالت او را به گرما و سرما تشبيه كرده اند كه تا به اندرون خانه ها نيز راه مى يابد و حتى افراد خانواده در اجتماع خانواده نيز از سر عدل رفتار خواهند كرد.[٦] عدالتى كه مصلح جهانى در جامعه ى آرمانى پى مى گيرد با عدالت رسول خدا (صلى الله عليه وآله) و على (عليه السلام) قابل قياس است. آن دو بزرگوار در صدر اسلام اموال را بطور مساوى در بين صحابه و ياران تقسيم مى كردند و اگر گاه كسانى بيش از حقشان طلب مى كردند برافروخته مى شدند و عذاب سخت الهى در قيامت براى ظالمان را گوشزد مى كردند و چه بسا با شعله اى از آتش اثر ظلم را ياد كردند و حتى اگر خواهان، برادر او بوده باشد. درباره ى مصلح جهانى كه از نسل همان بزرگواران باشد آورده اند كه اموال را بطور مساوى بين مردم تقسيم مى كند.

امام مهدى(عج) فرزندرسول خدا (صلى الله عليه وآله)وعلى(عليه السلام) است وزنده كننده ىسنت رسول اسلام (صلى الله عليه وآله) وهم چون على (عليه السلام) قرآن ناطق است.مطابق روايت هاى زيادى اوهم چون جدش دراجراى عدالت سخت گير است وبه اندك ظلمى رضايت نمىدهد.رسول الله (صلى الله عليه وآله) مىفرمايد:«لو لم يبق من الدنيا الاّ ليلة لطوّل الله تلك الليلة حتىيملّك رجل من اهل بيتى يواطئ اسمه اسمى واسم ابيه يملأها قسطاً وعدلاً كما ملئت ظلماً وجوراً و يقسم المال بالسوية».[٧]

[١]ـ قزوينى، سيد محمد كاظم، الامام المهدى من المهد الى الظهور، ص ص ٥٢٥ ـ ٥٢٨ .

[٢]ـ النعمانى، محمدبن ابراهيم، الغيبة، باب ١٣، ح ١٤.

[٣]ـ همان، احاديث ١٨ ـ ٢٤.

[٤]ـ پيشين، باب ١٥، ح ٢.

[٥]ـ پيشين، باب ١٠، ح ٥.

[٦]ـ پيشين، باب ١٧، ح ١.

[٧]ـ المجلسى، [العلامة] محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥١، باب ١، ح ٣٧، الخامس الثلاثون .