بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٤٠ -           ٢ ـ نابودى ستم گران

٣ ـ محو ظلم و ستم و گسترش عدل و داد

از اقدام هاى اساسى آن حجت الهى، حضرت مهدى (عج) اينست كه هر چه ظلم و ستم است، با آن مبارزه مى كند و با قدرت خدايى هيچ اثرى از آن باقى نمى گذارد; عدل و داد فراگير مى شود و در حكومت مهدوى به كسى ستم نمى شود:

«چه مبارك است زادروز ابر مردى كه جهان را از شرّ ستمگران و دغلبازان تطهير مى كند و زمين را پس از آن كه ظلم و جور آن را فرا گرفته پر از عدل و داد مى نمايد... و قلم هاى ننگين و زبان هاى نفاق افكن شكسته و بريده شود و سلطان حق تعالى بر عالم پرتو افكن شود.»[١]

روايت هاى مربوط به ظلم ستيزى و عدالت گسترى حضرت مهدى (عج) بيش از آنست كه بتوان همه ى آن را نقل و يا حتى مأخذ آن را ذكر نمود. فقط به يك روايت اشاره مى شود كه از رسول گرامى اسلام نقل شده است:

«لاتقوم السّاعة حتّى تمتلئ الأرض ظلماً و عدواناً، قال ثمّ يخرج رجلٌ من عترتى او من اهل بيتى يملؤها قسطاً وعدلاً كما ملئت ظلماً و عدواناً».[٢]

درباره ى اين قسمت از سخنان امام خمينى (رحمه الله) دو نكته قابل ذكر است:

نكته ى اول) محو ظلم و ستم يعنى چه؟

در روايت ها روى اين مطلب تاكيد شده است كه در حكومت مهدوى ظلم و ستم از بين مى رود، مقصود از آن چيست؟ آيا مقصود اينست كه هيچ كس ظلم نمى كند و به حقوق هيچ كس تجاوز نمى شود؟ ديدگاه حضرت امام (رحمه الله) را مى توان چنين بيان نمود.

از كارگزاران حضرت امام زمان ظلمى صادر نمى شود، چون افراد صالحى هستند. در صورت ظلم، ظالم تحت پى گرد قرار مى گيرد و مجازات مى شود. جرم و گناه در حكومت امام زمان به حداقل مى رسد.

پس اين گونه نيست كه هيچ لغزش و خطايى وجود نداشته باشد.

«در زمان حضرت صاحب (عليه السلام) هم كه ايشان با تمام قدرت مى خواهند عدل را اجرا نمايند، با اين ترتيب نمى شود كه هيچ كس حتى خلاف پنهانى هم نكند و بالاخره همان ها هم كه مخالف هستند حضرت صاحب را شهيد مى كنند و در روايات قريب به اين معنا دارد كه بعضى فقهاى عصر با ايشان مخالفت مى كنند. پس اينطور نيست كه خلاف فلان قاضى يا فلان فرماندار ـ و اصولاً بعضى جهات منفى ـ خطرى باشد. در زمان حضرت امير هم قاضى اش و فرماندارش خلاف مى كردند، اين اجتناب ناپذير است.»[٣]

«و لهذا مى بينيد فساد در آن وقت بود و حالا هم هست و تا آخر هم خواهد بود. بله، در زمان حضرت صاحب (عليه السلام) حكومت واحد مى شود... امّا نه اين كه انسان ها بشوند يك انسان ديگر، انسان ها همان ها هستند كه يك دسته شان خوبند، يك دسته شان بد، منتها آن هايى كه بد هستند ديگر نمى توانند كه كارهاى خلاف بكنند.»[٤]

«در حكومت عدل بقية الله هم عدالت جارى مى شود. لكن حب هاى نفسانى در بسيارى از قشرها باقى است و همان حبّ هاى نفسانى است كه بعضى روايات هست كه حضرت مهدى (عج) را تكفير مى كنند».[٥]