بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٢٤ - فهرست منابع و مآخذ

فهرست منابع و مآخذ

١ ـ قرآن كريم .

٢ ـ نهج البلاغة، (گردآورى: السيد الشريف الرضى)، ( ترجمه و شرح فيض الاسلام )، زرين، تهران، ١٣٥١ ش .

٣ ـ افلاطون، جمهورى افلاطون، (ترجمه ى رضا كاويانى و محمدحسن لطفى) ، ابن سينا ، تهران ، ١٣٥٣ ش.

٤ ـ اقبال لاهورى، محمد، احياء تفكر دينى، (ترجمه ى احمد آرام)، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، تهران، بى تا.

٥ ـ الهامى، داود، نويد بهروزى در بقية الله (مجموعه مقالات)،آفاق، تهران، ١٤٠٣ ق .

٦ ـ امين زاده، بهناز و نقى زاده، محمد، ريشه هاى توسعه پايدار درجهانبينى اسلامى، مجله اطلاعات سياسى ـ اقتصادى، ش ١٤٦ ـ ١٤٥، مهر و آبان ١٣٧٨ .٧ ـ بوركهاردت، تيتوس نظرى، اصول و فلسفه هنر اسلامى، ( ترجمه ى غلامرضا اعوانى )، (گردآورى: على تاجدينى)، مبانى هنر معنوى، دفتر مطالعات دينى هنر، تهران، ١٣٧٢ ش.

٨ـ بهشتى،سيد احمد، اوصاف و مناقب مهدى موعود(عج)در منابع اهل سنت،روزنامه اطلاعات، ش ٢١٨١٧، ٢٠ دى ماه ١٣٧٨.

٩ ـ جعفرى، [علامه] محمد تقى، ترجمه و تفسير نهج البلاغة، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، تهران، ١٣٧٦ ش.

١٠ ـ حكيمى، محمد رضا; بعثت، غدير، عاشورا، مهدى; دفتر نشر فرهنگ اسلامى، تهران ، ١٣٦٨ ش.

١١ ـ داورى اردكانى، رضا، اسلام و علم دوستى، نامه فرهنگستان علوم، ش ١٢ - ١٣، فرهنگستان علوم ايران، تهران، ١٣٧٨ ش.