از القاب مشهور ولى عصر(عليه السلام)اين است كه ايشان «قائم» هستند. امامراحل(رحمه الله)ضمن اشاره به اين لقب مى فرمايد: «اميدوارم كه ما همه... به آن وظايفى كه اسلام، قرآن، تحت لواى حضرت صاحب (عليه السلام)براى ما تعيين فرموده اند عمل كنيم... شايد اين وضعى كه براى حضرت صاحب(عليه السلام) ذكر شده است. دنبال همين آيه شريفه كه مى فرمايد:

?قل انّما اعظكم بواحدة ان تقوموا لله مثنى و فرادى...?[١]همه بايد قيام بكنيم قيام واحد كه بالاترين قيام همان قيام آن شخص واحد است و همه قيام ها بايد دنبال آن قيام باشد و قيام لله باشد... البته آن حضرت قيام لله مى فرمايند...»[٢]

علاوه بر آيه اى كه در سخنان حضرت امام(رحمه الله) ذكر شد، در روايت آمده است: «پس از شهادت امام حسين(عليه السلام)فرشتگان ضجّه كنان از خدا پرسيدند: خدايا! آيا از قتل اباعبدالله چشم پوشى خواهى كرد؟ خدا ضمن اشاره به امام زمان(عليه السلام)كه در حال ايستاده نماز مى گذارد، فرمود: «بذلك القائم أنتقم منهم»، بوسيله ى آن قائم (ايستاده) از آن ها انتقام خواهم گرفت».[٣]

٦ ـ صاحب

ازويژگىها وصفت هاى امام زمان(عليه السلام) «صاحب» است كه به تنهايى و يا به صورت «صاحب الزمان» استعمال مىشود.

«در زمان حضرت صاحب (عليه السلام) هم كه ايشان با تمام قدرت مى خواهند عدل را اجرا نمايند...»[٤]

«در زمان حضرت صاحب (عليه السلام) حكومت واحد مى شود...»[٥]

«آيا خلاف قرآن نيست كه ما ديگر معصيت كنيم تا حضرت صاحب بيايد؟!»[٦]

به كاربردن صفت «صاحب» براى آن وجود مبارك توسط هم عصران آن حضرت بوده است:

«عن نسيم الخادم، قال: دخلت على صاحب الزمان(عليه السلام) بعد مولده بعشر ليال، فعطست عنده فقال لى: يرحمك الله»[٧]

به امام زمان «صاحب عصر» نيز گفته مى شود، آن گونه كه در كلام امام راحل(رحمه الله)آمده است: «مى گويند: ?والعصر ^ إنّ الانسان لفى خسر?[٨]امام زمان (عليه السلام) است. يعنى عصاره همه موجودات. قسم به عصاره همه موجودات يعنى قسم به انسان كامل ـ انّ الانسان لفى خسر»[٩]

همچنين به آن حضرت«ولى عصر»مىگويند كه اين ويژگى در سخنان حضرت امام (رحمه الله) نيز به كار رفته است.[١٠] دربيانىنورانى ازامام صادق(عليه السلام)كلمه ى«عصر»درسوره ى شريفه ى«و العصر»به عصر خروج امام زمان تفسير شده است.[١١]

[١]ـ سبأ: ٣٤ / ٤٦ . يعنى: «بگو: شما را به يك چيز اندرز مى دهم و آن اين كه: دو نفر دو نفر يا يك نفر يك نفر براى خدا قيام كنيد».

[٢]ـ خمينى، [امام] سيد روح الله، صحيفه نور، ج ٧، ص ٣٦ .

[٣]ـ المجلسى، [العلامة] محمدباقر، بحار الانوار، ج ٥١، ص ٢٨ و ٢٩.

[٤]ـ خمينى، [امام] سيد روح الله، صحيفه نور، ج ١٩، ص ١٨٠ .

[٥]ـ همان، ج ٢٠، ص ٧٩ .

[٦]ـ همان، ص ١٩٧ .

[٧]ـ المجلسى، [العلامة] محمدباقر، بحار الانوار، ج ٥١، ص ٥; و نيز ص ٤، ح ٦ «... انّه لما سقط صاحب الزمان(عليه السلام)من بطن امّه...» هم چنين مراجعه شود به: الحرّ العاملى، [الشيخ] محمد بن حسن، اثبات الهداة، (دوره ى سه جلدى)، ج ٣، ص ٤٤١، ح ٨ و ص ٤٤٢، ح ١٤ .

[٨]ـ العصر: ١٠٣ / ١ و ٢ . يعنى: «سوگند به عصر ^ همانا انسان در زيان است».

[٩]و١٠ ـ خمينى، [امام] سيد روح الله، صحفيه نور، ج ٧، ص ٢٢٥ .

[١١]ـ ... عن المفضّل قال: «سألت الصّادق(عليه السلام) عن قول الله عزّوجل: ( والعصر، انّ الانسان لفى خسر )قال (عليه السلام): العصر عصر خروج القائم (عليه السلام)» (المجلسى، [العلامة] محمدباقر، بحار الانوار، ج ٢٤، ص ٢١٤، ح ١).