بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٣٠٦ -           ب ـ ١ ـ آيه هاى قرآن
خداى متعال در اين آيه به ايمان آورندگان صالح مژده مى دهد كه بزودى جامعه اى شكل مى گيرد كه در آن از كفر، شرك و نفاق خبرى نيست. جامعه اى به تمام معنى صالح كه در آن دين و احكام آن حاكميت دارد. هرج و مرج و بحران هاى اجتماعى در آن يافت نمى شود. مؤمنان صالح از همه ى بحران هاى داخلى و خارجى ايمن هستند. با امنيت، چه امنيت اجتماعى، چه امنيت اقتصادى، چه امنيت سياسى و امنيت فرهنگى به حياتشان ادامه مى دهند.
تاريخ جامعه اى با اين ويژگى ها را از زمان رسالت رسول اسلام (صلى الله عليه وآله) به ما نشان نداده و تا كنون در خارج تحقق نيافته است ، در حقيقت چنين جامعه اى، آرمانى و آرزوى هر مؤمن واقعى است. اين جامعه در روزگار حضرت مهدى (عج) خواهد بود. زيرا اخبار متواترى كه از رسول خدا (صلى الله عليه وآله) و ائمه ى اهل بيت (عليهم السلام) در خصوص آن جناب وارد شده است از تشكيل چنين جامعه اى خبر مى دهد.
با پرهيز از هرگونه تعصب، بايد اقرار كرد كه آيه ى شريفه جز با اجتماعى كه بوسيله ى امام مهدى (عج) بزودى تشكيل مى شود قابل انطباق با هيچ اجتماعى نيست.[١]
آيه هاى ديگرى نيز در قرآن اشاره به حاكميت مستضعفان كرده است كه به تفسير ائمه ى اهل بيت (عليهم السلام) مراد از آن، جامعه اى است كه بدست فرزندى از تبار امام حسين (عليه السلام) در آخرالزمان شكل خواهد گرفت:
?و لقد كَتبنا فى الزُّبور من بعد الذكر أن الارضَ يَرثُها عبادى الصالحون?[٢]
خداى متعال خبر مى دهد بدون آن كه معامله اى صورت گيرد منافع به صالحان منتقل مى شود و بركات زمين مختص به آنان خواهد شد. اين بركات در شكل دنيوى اش جامعه اى صالح خواهد بود كه از شرك و گناه پاك گشته است. جامعه اى بشرى و صالح كه خدا را بندگى كنند و به وى شرك نورزند .[٣] كتاب مجمع البيان بر اساس روايت ها آورده است كه منظور از عبادت كنندگان صالح ياران حضرت مهدى (عج) هستند كه در آخرالزمان زمين را به ارث مى برند.[٤]
آيه ى شريفه ى : ? و نُريد أن نَمُنَّ على الذين استُضعِفوا في الأرض و نَجعلهم ائمّةً و نجعلهم الوارثين ?[٥] نيز در همين راستا تبيين و تأويل شده است.[٦]
[١]ـ الطباطبائى،[العلامة ]سيد محمدحسين،الميزان فىتفسير القرآن،(ترجمه ى سيدمحمدباقر موسوى همدانى)،ج ٢٩،صص ٢٢٤ـ ٢٢٩.
[٢]ـ الأنبياء: ٢١ / ١٠٥.
[٣]ـ الطباطبائى، [العلامة] سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن، (ترجمه ى سيد محمدباقر موسوى همدانى)، ج ٢٨، ص ص ١٨٥ و ١٨٦ .
[٤]ـ الطبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان، ج ٧، ص ١٠٦.
[٥]ـ القصص: ٢٨ / ٥ . يعنى: «ما مى خواستيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار دهيم»
[٦]ـ الطبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان، ج ٦، ص ٣٧٥.