بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٣٢ -           ج ـ اظهار نظر «جاسم م حسين»

بنابر جهاتى كه شمرده است امامت و پيشوايى دينى در اسلام، از سه جهت ممكن است مورد توجه قرار گيرد. از جهت حكومت اسلامى; و از جهت بيان معارف و احكام اسلام; و از جهت رهبرى و ارشاد حيات معنوى.

شيعه معتقد است كه چنان كه جامعه اسلامى به هر سه جهت نامبرده نيازمند ضرورى دارد، كسى كه متصدى اداره جهات نامبرده است و پيشوايى جماعت را در آن جهات به عهده دارد از ناحيه خدا و رسول بايد تعيين شود و البته پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله)نيز به امر خدا تعيين فرموده است.»[٢]

علامه ى طباطبايى در جاى ديگر مى فرمايد: «دليل گذشته در مورد دريافت داشتن احكام و شرايع آسمانى كه به واسطه پيغمبران انجام مى گيرد همين قدر اصل وحى يعنى گرفتن احكام آسمانى را اثبات مى كند نه استمرار و هميشگى آن را، به خلاف حفظ و نگهدارى آن كه طبعاً امرى است استمرارى و مداوم. و از اين جاست كه لزوم ندارد، پيوسته پيغمبرى در ميان بشر وجود داشته باشد ولى وجود امام كه نگه دارنده دين آسمانى است پيوسته در ميان بشر لازم است و هرگز جامعه بشرى از وجود امام خالى نمى شود، بشناسند يا نشناسند و خداى متعال در كتاب خود مى فرمايد:?فان يكفر بها هؤلاء فقد وكّلنا بها قوماً ليسوا بها بكافرين)[٣]نمى كند، كافران ايمان نياورند ما گروهى را به آن موكل كرده ايم كه هرگز به آن كافر نخواهند شد».[٤]

آيه ها و روايت هاى بالا، فوق حاكى از آن است كه انقلابى حقيقى، بر اساس دو بُعد مادى و معنوى پديد خواهد آمد. احاديث اسلامى بيان گر مطالب فراوانى راجع به تكامل اخلاقى [انسان ها] به هنگام ظهور امام دوازدهم (عليه السلام) است. حضرت مهدى (عج) ، ظلم و جور را ريشه كن مى كند و عدالت جهانى را برقرار مى نمايد.