بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٤٧ - ٤ ـ ١ـ ابعاد شخصيّت امام مهدى (عج)

٢ ـ ٤ ـ ١ ـ برداشت منطقى درباره ى وجود فعلى امام مهدى (عج)

در اين ارتباط علامه ى طباطبايى چنين استدلال مى كند: «مخالفين شيعه اعتراض مى كنند كه طبق اعتقاد اين طايفه، امام غايب بايد تا كنون دوازده قرن عمر كرده باشد، در صورتى كه هرگز انسان عمر به اين درازى نمى كند.

پاسخ: بناى اعتراض بر استبعاد است. البته عمر به اين درازى و بيشتر از آن قابل استبعاد مى باشد، ولى اگر كسى به اخبارى كه در خصوص امام غايب از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله)و ساير ائمه اهل بيت وارد شده، مراجعه نمايد، خواهد ديد نوع زندگى امام غايب را به طريق خرق عادت معرفى مى كنند و البته خرق عادت غير از محال است و از راه علم هرگز نمى توان خرق عادت را نفى كرد، زيرا هرگز نمى توان اثبات كرد كه اسباب و عواملى كه در جهان كار مى كنند تنها همان ها هستند كه ما آنها را ديده ايم و مى شناسيم و ديگر اسبابى كه از آنها خبر نداريم يا آثار و اعمال آنها را نديده ايم يا نفهميده ايم، وجود ندارد. از اينرو ممكن است در فردى يا افرادى از بشر اسباب و عواملى به وجود بيايد كه عمر بسيار طولانى هزار يا چندين هزار ساله براى ايشان تأمين نمايد. از اين جاست كه جهان پزشكى تا كنون از پيدا كردن راهى براى عمرهاى بسيار طولانى نوميد و مأيوس نگشته است. اين اعتراض از پيروان اديانى مانند، كليميّت، مسيحيّت و اسلام كه به موجب كتاب هاى آسمانى خودشان، خرق عادت و معجزات به پيامبران را قبول دارند; بسيار شگفت آور است.»[١]

همان گونه كه [آيت الله] محمد باقر صدر با برداشت منطقى و نيز روى كردهايى علمى[٢] در اثرش «بحثٌ حول المهدى(عج)» استدلال مى كند كه عمر طولانى تر از حيات امام مهدى نه تنها ديگر يك تصور نيست، كه يك حقيقت است. وى وجود فعلى امام مهدى را در صورت هاى گوناگون امكان واقعى اثبات مى كند: «امكان علمى، فلسفى يا منطقى»، كه ذكر هر يك مجال بيشترى مى طلبد. از همين رو براى آن دسته از خوانندگانى كه مايلند دانش جامعى در اين رابطه تحصيل كنند اشاره اى مختصر مى شود.

«اين كه حقيقت مهدى، به عنوان رهبر منتظر، كه جهان را به بهترين وجه تغيير خواهد داد، پيشتر در چند حديث منقول از پيامبر بزرگ به طور عموم، و از ائمه ى اهل بيت به خصوص نقل شده است، بيشتر [اين روايات]، به گونه اى ترديد ناپذير، در متون بسيارى مورد تأكيد و ابرام قرار گرفته است. من مى توانم چهار صد حديث از پيامبر(صلى الله عليه وآله) كه از طريق برادران سنّى ما به دست ما رسيده (مانند: كتاب مهدى، نوشته ى سيد صدرالدين صدر، عمويم (قدس سره))، و نيز تعداد بسيارى خبر درباره ى امام مهدى از طريق شيعه و سنى ـ تقريباً بيش از شش هزار حديث (مانند كتاب «منتخب الأثر فى الإمام الاثنى عشر» [برگزيده اى از احاديث راجع به امام دوازدهم ]توسط (آيت الله لطف الله صافى) كه عدد آمارى بسيار بالايى است كه در مورد تعداد بسيارى از موضوعات اسلامىِ بديهى هم اين تعداد روايت وجود ندارد».[٣]

وى مى فرمايد: «در اين صورت مهدى (عج) ديگر نه يك صورت ذهنى است كه منتظر بمانيم صورت خارجى به خود گيرد، و نه يك پيشگويى كه نيازمند تحقق خارجى باشد، بلكه حقيقتى زنده و يك شخص خاص است كه با جسم طبيعى در بين ما مى زيد، و در بيم و اميد، و غم و شادى ما شريك است، واقعاً شاهد همه ى رنج ها، اندوه ها و سرپيچى هايى است كه روى زمين وجود دارد، او تا اين حد نزديك، از همه ى اين امور تأثير مى پذيرد، وى منتظر آن زمان مناسبى است كه دستانش را به سوى هر انسان ستمديده و نيازمندى دراز كند، و جبّاران را قلع و قمع كند».[٤]