بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٦٧ - ب) انديشه ى حكومت جهانى در ديدگاه متفكرين معاصر

استدلال هايى را مطرح و سعى كردند اين فرضيه را اثبات كنند كه: «جهانى شدن دموكراسى ليبرال امرى محتوم است و لذا تشكيل يك حكومت واحد جهانى بهترين دستاورد براى بشر خواهد بود. كمالى است كه در فضاى آن گنج وجود بشر مى تواند به نحو حقيقى آشكار شود، و از سوى ديگر اين هدف با توجه به امكاناتى كه در اختيار عناصر اصلى در جهان ليبراليسم قرار دارد كاملا عملى است. لذا رهبران دنياى ليبراليسم بايد مسؤوليت كنونى خود را در سير به سوى تشكيل اين حكومت جهانى درك كنند و ساير رهبران دنيا و مردم و ملت پيرو آنان بايد بدانند كه هر گونه مقاومت در مقابل اين جريان عظيم تاريخى، مقاومتى محتوم به شكست مسلم است».

مهم ترين نظريات مطرح شده در اين مورد عبارتند از: تئورى پايان تاريخ فوكوياما، دهكده ى جهانى مارشال مك لوهان، تئورى قدرت الوين تافلر، نظريه برخورد تمدن هاى ساموئل هانيتگتون[١].

در اين پژوهش اجمالا به دو استدلال اشاره مى شود:

استدلال اول از متفكر آمريكايى ژاپنى الاصل «فرانسيس فوكومايا» است. وى با نوشتن مقاله اى تحت عنوان «پايان تاريخ» در ربع پايانى قرن بيستم سروصداى زيادى به پا كرد.[٢] مضمون اصلى انديشه ى فوكوياما را شايد بتوان در اين عقيده يا ادعا خلاصه كرد كه «دموكراسى ليبرال» شكل نهايى حكومت در جوامع بشرى است. چرا كه دموكراسى ليبرال تنها آرمان سياسى منسجمى است كه مناطق و