بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٤٥ - ٤ ـ ١ـ ابعاد شخصيّت امام مهدى (عج)

٢ ـ١ ـ٤ ـ ١ـ گفته هاى افراد هم عصر درباره ى ولادت حضرت مهدى(عج)

تولد امام دوازدهم، به عنوان يك حقيقت تاريخى، از بيانات امام يازدهم و برخى شيعيان نزديك فهميده مى شود.

كلينى روايت مى كند كه زمانى «ابوهاشم جعفرى» از امام يازدهم (عليه السلام) پرسيد كه: «اى مولا، آيا شما پسرى هم داريد»؟ امام پاسخ داد: «آرى»، ابوهاشم سؤال كرد:«اگر براى شما حادثه اى رخ دهد، كجا از وى جويا شوم»؟ امام (عليه السلام) جواب داد: «در مدينه».

مشهور است كه [امام] عسكرى در سال ٢٦٠ هـ . ق .[١] و ابو هاشم در سال بعد وفات كرد. پس روايت حاكى از روى داد تولد حضرت مهدى(عج) در سال پيش از ٢٦٠ هـ . ق . [٢] است.

«ابوسهل نوبختى» روايت مى كند كه [امام] عسكرى (عليه السلام) شيعيان نزديكى داشت كه روايت هاى راجع به احكام اسلام را با استناد به وى نقل مى كردند و نمايندگان ايشان بودند. هنگامى كه [امام] عسكرى[(عليه السلام)] در سال ٢٦٠ هـ . ق .[٣] وفات كرد همه ى ايشان موافقت داشتند كه وى پسرى از خود به جا گذاشته است كه امام مى باشد.

«نوبختى» مى افزايد كه آنان، طرفدارانشان را از پرسش نام وى يا افشاى وجودش براى دشمنان ـ كسانى كه در آن زمان در تلاش براى دستگيرى وى بودند ـ بر حذر مى داشتند.

«مسعودى» روايت مى كند كه امام دوازدهم(عج)، دو سال بعد از وفات جدّش، [امام ]هادى (عليه السلام) ولادت يافت. چون امام هادى در سال ٢٥٤ هـ . ق .[٤]رحلت نمود پس حضرت مهدى(عج) در سال ٢٥٦ هـ . ق .[٥] متولد گرديد.