بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ٢٠٠ - اصول هشتگانه ى بودا براى رستگارى

٥ ـ «درستى در زيستن و اسباب معاش»; چگونگى و نوع كارى كه لازمه ى زندگى اقتصادى آدمى است بسيار مهم است. بودا در خوددارى از پيشه هايى كه براى ديگران زيان آور باشد تأكيد دارد. بنابراين نه تنها كار و حاصل آن مهم است، اين كه نتيجه و حاصل و ثمر از چه كارى باشد نيز اهميت دارد.

بودا پيروان را به دو دسته تقسيم مى كند:

١ ـ راهبان مذهبى

٢ ـ پيش نشينان يا پيروان غير راهب;

آن كه دست از خانه مى كشد و زندگى بى خانگى را در پيش مى گيرد رهرو يا راهب مذهبى است. پيرو غير راهب يا پيش نشين مى تواند خانه و كاشانه اش را نگاه دارد و هر پيشه اى را كه دوست دارد داشته باشد مگر پيشه هايى مانند رباخوارى كه براى ديگران زيان آور باشد. ميان اين دو در رسيدن به رستگارى هيچ فرقى نيست.

٦ ـ «درستى در تلاش و كوشش»;

بودا: «تلاش كنيد تا از هر گونه بدى دور بمانيد و خوبى را در خود بپرورانيد و همواره در راه رشدش باشيد».

٧ ـ «درستى در توجه كه به حضور ذهن بينجامد»;

بودا: «براى كسى كه به توجه همه جانبه مى پردازد، دل مشغولى ها و گرفتارى هايى كه هنوز پيش نيامده، پيش نمى آيد و آنها كه پيش آمده است از ميان مى رود».[١]

٨ ـ «درستى در تمركز و مراقبه اى كه به يكدلى بينجامد»; بودا تمرين هاى مراقبه و جذبه و در خود فرو رفتن را از راه هاى اطمينان بخش پيروزى مى داند. راهى كه در آن شخص انديشه هاى خود را از جهان خارج و صورت هاى مختلف و ناپايدارى آن