اسلام است كه براى وصول به صلح جهانى وحدت عقيده را ضرورى ندانسته بلكه معتقد است با رسميت يافتن اصل توحيد و استفاده از نقاط مشترك و كلى اديان ـ كه همان اعتراف به لزوم پرستش خدا و نفى هر گونه شرك است ـ مى توان به اين مرحله از تكامل اجتماعى دست يافت. به همين جهت است كه از همان آغاز، پيروان خود را دعوت به زندگى مسالمت آميز كرد: ?يا اَيُّهاالَّذينَ آمَنُوا اْدخُلُوا فِى السِّلْمِ كافَّةً وَ لا تَّتبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ?[١] و در باره ى زندگى مسالمت آميز اديان نيز فرمود: ?يا اَهْلَ الْكِتابِ تَعالوَا اِلى كَلِمَة سَواء بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ ألاَّ نَعْبُد اِلاّ اللهَ وَ لا نُشْرِك بِه شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذ بَعْضُنا بَعْضَاً اَرْباباً مِنْ دُونِ اللهِ فَاِنْ تَوَّلوا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِاَنّا مُسْلِمُونَ?.[٢]

٢ ـ ايجاد حكومت جهانى اسلام در ديدگاه امام خمينى (رحمه الله)

نگاهى گذرا به اعلاميه ها و سخنرانى ها و موضع گيرى هاى حضرت امام(رحمه الله) در طول نهضت و انقلاب اسلامى اين حقيقت را بخوبى روشن مى سازد كه امام رسالتى فراتر از مبارزه با رژيم شاه و رهانيدن ايران از چنگال استكبار جهانى و صهيونيسم بين المللى بر دوش داشته است، هدف و آرمان اصلى ايشان ترويج و گسترش نهضت و انقلاب «تا رفع فتنه در جهان» و «ايجاد حكومت جهانى اسلام» بوده است.

نخستين حركتى كه حضرت امام (رحمه الله) در اين راه از خود نشان داد آن بود كه خود را در برابر مسلمانان و مستضعفان جهان مسؤول مى دانست و از آغاز نهضت اسلامى، بر آن بود كه مبارزه با طاغوت را جهانى سازد و ملت ايران را با ديگر

[١]ـ البقرة: ٢/٢٠٨ . يعنى: اى كسانى كه ايمان آورديد، همگى در صلح و آشتى درآييد و از گام هاى شيطان پيروى نكنيد.

[٢]ـ آل عمران: ٣/٦٤ . يعنى: بگو: اى اهل كتاب بياييد بسوى سخنى كه ميان ما و شما يكسان است، كه جز خداى يگانه را نپرستيم و چيزى را همتاى او قرار ندهيم و بعضى از ما بعض ديگر را غير از خداى يگانه به خدايى نپذيرد. هرگاه (از اين دعوت) سرباز زنند، بگوييد: گواه باشيد كه ما مسلمانيم.