و خبردار ميگردند پس ايشان بينا ميگردند و اين احكام نسبت بانبياء و اوصياء اكد وارد شده است كه بايد همه را بخلق تعليم نمايند و همه را در ميان ايشان جارى گردانند و هر كه مخالفت نمايد بحدود و تعزيرات تأديب كنند و بعد از غيبت ايشان جارى گردانند و هر كه بعلماء و راويان اخبار كه حافظان احكام دين مبين و نايبان ائمه‌اند و بر همه خلق اعانت ايشان در اجراى احكام الهى و مرافعه بسوى ايشان و قبول حكم ايشان واجب است چنانكه در احاديث معتبر وارد شده است كه كسى كه رد حكم ايشان كند حكم ما را رد كرده است و هر كه حكم ما را رد كند حكم حقتعالى را رد كرده است و آن در مرتبه شرك بخداست‌

مقصد دوم در بيان وجوب توبه است و شرايط آن و گناهانى كه از آنها توبه بايد كرد-

وجوب قبول توبه در آن چند مطلب است‌

مطلب اول در بيان وجوب توبه است و گناهانى كه از آنها توبه بايد كرد

بدان كه خلافى نيست در وجوب توبه از گناه فى الجمله و خلاف است كه آيا از جميع گناهان توبه واجب است يا از گناهانى كه مكفر نشده باشد زيرا كه دانستى كه با اجتناب از كباير صغاير مكفر است آيا با وجود مكفر بودن توبه از آنها واجب است يا اكثر را اعتقاد آن است كه واجب نيست و اين قول اقوى است اما احوط آنست كه آدمى هميشه از گناهان خود در مقام انابه و استغفار باشد و نظر كند باحوال مقربان درگاه الهى كه براى مكروهى و ترك اولائى سالها تضرع و استغاثه و انابه ميفرمودند تا توبه ايشان قبول ميشده است و ايضا اثر گناه نه محض عقوبت آخرتست بلكه گناه دل آدمى را سياه ميكند و از ساحت قرب الهى دور ميگرداند و از استحقاق الطاف خاصه الهى محروم ميگرداند و سلب توفيق طاعات از اين كس ميكند و باعث استيلاى شيطان و جرأت بر كباير مى‌گردد و ايضا سهل شمردن گناه موجب اصرار ميگردد و اصرار بر صغيره كبيره است و بسا باشد كه باعث نزول بلاهاى دنيويه گردد چنانچه حقتعالى فرموده است كه هر مصيبتى كه بشما ميرسد از كرده‌هاى شما است و خدا از بسيارى عفو ميكند و حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه بترسيد از گناهانى كه حقير ميشماريد بدرستى كه آنها آمرزيده نميشود پرسيدند كه آنها كدامست فرمود آنست كه آدمى گناهى ميكند و ميگويد خوشا بحال من اگر غير اين گناهى نداشته باشم و از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقولست كه اصرار بر گناه آنست كه گناهى بكند و استغفار و توبه از آن نكند و از حضرت صادق عليه السّلام منقولست كه هيچ چيز دل را فاسد نميكند مثل گناه بدرستى كه كسى كه مرتكب گناهى ميگردد پيوسته در دل او اثر ميكند تا دل او را سرنگون ميگرداند كه حقتعالى در