ميبايست داشته باشد مرا ندا كرد كه اى كامل بن ابراهيم بر خود لرزيدم و ملهم شدم گفتم لبيك اى سيد من گفت آمده‌اى بسوى ولى خدا و حجت او و باب او كه سؤال كنى كه داخل بهشت نميشود مگر كسى كه مثل تو عارف و شيعه باشد گفتم بلى و اللّه از براى همين آمده‌ام فرمود كه اگر چنين باشد كم كسى داخل بهشت خواهد شد بخدا سوگند كه گروهى داخل بهشت ميشوند كه ايشان را حقيه ميگويند گفتم اى سيد من كيستند آنها فرمود گروهى‌اند كه بسبب محبتى كه با على دارند قسم بحق او ياد ميكنند و نميدانند چيست حق او و فضل او و اما جماعت اول كه متعصبان مخالفانند در باب ايشان خلافست بعضى گفته‌اند كه ايشان در دنيا و آخرت هر دو حكم كافر دارند و نجس‌اند و در آخرت مخلد در جهنم‌اند سيد مرتضى و جمعى باين قائلند و اكثر علماى اماميه را اعتقاد آنست كه در دنيا حكم اسلام بر ايشان جارى است و در آخرت مخلد در جهنم‌اند و بعضى گفته‌اند بعد از دخول جهنم از جهنم بدر مى‌آيند اما داخل بهشت نميشوند و در اعراف خواهند بود و نادرى قائل شده‌اند كه بعد از عذاب طويل داخل بهشت ميشوند و اين قول نادر و ضعيف است.

و علامه حلى در شرح ياقوت گفته است اما آنها كه ميگويند كه نص خلافت بر حضرت امير نشده است اكثر اصحاب ما قائلند كه ايشان كافرند و بعضى گفته‌اند كه ايشان فاسقند و آنها كه قائلند كه ايشان فاسقند خلاف كرده‌اند در حكم ايشان در آخرت اكثر گفته‌اند كه ايشان مخلدند در جهنم و بعضى گفته‌اند كه ايشان خلاص مى‌شوند از عذاب و داخل بهشت مى‌شوند و اين قول نادر است نزد منصف و او قائل شده است كه از عذاب خلاص مى‌شوند اما داخل بهشت نميشوند و رواياتى كه دلالت بر كفر مخالفين ميكند و آنكه ايشان مخلد در نارند و اعمال ايشان مقبول نيست از طرق عامه و خاصه متواتر است و قول باينكه ايشان مخلد در جهنم نيستند يا داخل بهشت مى‌شوند قولى است در نهايت ندرت و قائل بآن معلوم نيست و آن در ميان متأخرين متكلمين بهم رسيده است كه خبرى از اخبار و آثار و اقوال قدماى اخبار ندارند ابن بابويه در رساله عقايد گفته است كه هر كه دعواى امامت كند و امام نباشد ظالم و ملعونست و هر كه امامت را بغير اهلش قائل شود ظالم و ملعونست و حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فرموده است كه هر كه انكار كند امامت على را بعد از من انكار پيغمبرى من كرده است و هر كه انكار پيغمبرى من كند انكار پروردگارى خدا كرده است و گفته است اعتقاد ما در حق كسى كه انكار امامت امير المؤمنين و امامان بعد از او كند بمنزله كسى است كه انكار پيغمبرى پيغمبران كرده است و اعتقاد ما در باب كسى كه اقرار كند بامامت امير المؤمنين‌